Home Belgisch WANHEDA

WANHEDA

by Didier Becu

The Cenozoic Implosion. Het is een iewat moeilijke titel voor een ep, maar de Vlaamse postrockers van WANHEDA leggen u het allemaal zelf uit. Een ep die je doet denken aan Mogwai, Explosions In The Sky en Hans Zimmer. Meer dan goed dus!

Verlos ons van het mysterie en vertel ons wie of wat WANHEDA is. Waar hebben jullie de naam vandaan?
We hebben lang een andere naam gehad, maar dat was voor we officieel naar buiten kwamen met onze muziek. Omdat die naam te lang en te ingewikkeld was, hebben we gebrainstormd naar een andere naam. WANHEDA is kort en krachtig, en past bij de muziek die we maken. Het komt uit de serie The 100 en betekent “commander of death”. Aan de betekenis van het woord en de serie hechten we niet zo veel belang. Het is een amusante serie en het verhaal in de serie past natuurlijk wel bij het concept van The Cenozoic Implosion, maar het is zeker geen ode.

Over de band zelf daar is weinig of niets van bekend, ik zou zeggen stel jullie zelf maar eens voor.
Het idee om een nieuwe band op te richten is ontstaan vanuit jamsessies tussen Jan P. (JP-gitarist) en Jan B. (JB-bassist). Wij kennen mekaar al van kleins af aan en speelden samen in Balances. We kregen opnieuw zin om iets te beginnen, voornamelijk in het stonerrock/sludge genre. JB speelde gitaar terwijl JP achter de drums kroop in het ouderlijke huis van JB.
Jan V. (JV-gitarist) heeft vroeger ook in Balances gespeeld en wilde graag mee doen. Hij had wat post-rocknummers geschreven en we zijn daar dan mee beginnen werken. Iets later, toen er een paar nummers goed vorm begonnen krijgen, vervoegde Maurits ons als drummer. We kenden elkaar reeds enige tijd via onze vorige bands. Vanaf dan waren we echt een band die regelmatig samenkwam om eerst nummers te schrijven en die later ook te repeteren. De muziek wordt hoofdzakelijk door JV geschreven en achteraf verfijnd en herschreven in groep tot het eindproduct. Gezien het voor ons allen een begin was binnen een nieuw genre, heeft het schrijfproces wat tijd in beslag genomen. Ongeveer één jaar nadat Maurits ons had vervoegd, kwam Jasper als toetsenist bij de band. Sindsdien, dat zal ongeveer 1,5 jaar geleden zijn, zijn we voltallig. We vinden het echt super om samen muziek te maken en focussen nu op het spelen van shows. Daarnaast schrijven we reeds aan onze tweede plaat.

Ik ben er nog niet uit of het nu post-rock of post-metal is. Hebben jullie een antwoord?
Why choose? We hebben elementen van allerhande stijlen muziek in onze nummers en pinnen ons niet vast op een bepaald genre. Voor het volgende album staat er wat jazz en blues klaar, wat klassieke gitaar, … We spelen instrumentale muziek, maar staan open voor zang. Als de muziek er om vraagt, zullen we niet aarzelen.

Ik hoor er zelfs invloeden van soundtracks in. Klopt dat? Muziek als die van Wanheda wordt wel eens omschreven als soundtracks voor onbestaande films. Wat hadden jullie zelf voor ogen toen jullie de muziek componeerden?
Wat we belangrijk vinden, is dat onze muziek emoties losmaakt. Wanneer we muziek schrijven, ‘voelen’ we het echt. Depressie, euforie, liefde, angst, … Het hangt van de gemoedstoestand af. Waar sommige mensen een bepaald nummer somber vinden klinken, zullen anderen schoonheid en geluk voelen bij hetzelfde nummer. Dit is nog meer zo bij instrumentale muziek. Je kan de muziek als het ware zelf een boodschap geven en iederen interpreteert deze op zijn of haar eigen manier. We zouden het natuurlijk geweldig vinden moest onze muziek gebruikt worden bij een documentaire of een film, maar het is niet dat we met die gedachte in mind muziek schrijven. We schrijven muziek zoals we ons voelen en forceren nooit.

Jullie hebben onlangs een eerste langspeler uitgebracht. Allemaal in eigen beheer, noodzaak of een weldoordachte keuze?
Het was echt een keuze, omdat deze ep nog maar een klein stukje voorstelt van wat we voor ogen hebben. Zo houden we ook alle deuren open om in de toekomst met labels samen te werken, waar we zek