Home Belgisch IFIDIVIDE

IFIDIVIDE

by Didier Becu

Waarom wij een festival organiseren? Nou, we bestaan één jaar (hiep hiep hoera voor onszelf), maar we willen ook een platform geven aan beginnende bands op een podium. 16 september is onze eerste editie met partner in crime Kinky Star (Vlasmarkt  in Gent). De band die het boeltje op gang mag trekken is IFIDIVIDE. Nog nooit van gehoord, zegt u? Dat treft, de band legt uit waarom je deze zaterdag maar beter om acht uur bij bent!

IFIDIVIDE, leg eerst maar eens de bandsnaam uit, en moet het nu met hoofdletters of niet?
Sinds kort is het mét hoofdletters. We hebben het laatste jaar heel hard gewerkt om onze muziek te vernieuwen, en daar hoort dan ook een nieuwe image bij. Eentje met hoofdletters.

Jullie zijn een jonge band, maar met hoge verwachtingen heb ik begrepen, niet? Een van die hoge verwachtingen is natuurlijk jullie plaat die bijna zo goed als af is. Mogen we een meesterwerk verwachten?
Volgens onze mama’s wel. Nee, van een meesterwerk of hoge verwachtingen durven we zeker niet te spreken. Het lijkt ons belangrijker om nuchter te blijven en hard te werken dan de verwachtingen torenhoog te gaan leggen. We hebben hard gewerkt de voorbije maanden en zijn uiteraard benieuwd welke vruchten we zullen kunnen plukken, maar op dit moment is alles mooi meegenomen. Laat de kansen maar komen.

Zelf hebben jullie het over post stoner rock. De term spreekt voor zich, maar wie of wat zijn je invloeden?
Zoals in zowat elke band zijn onze invloeden een soort synthese van onze drie muzieksmaken, die deels overlappen en deels verschillen. Sommige bands kunnen een puur muzikale invloed zijn, andere bands dan weer om esthetische redenen of omwille van het feit dat ze carrièregewijs een voorbeeld voor ons zijn. Enkele van die bands zijn bijvoorbeeld Queens of The Stone Age, Steak Number Eight, Amen Ra, Millionaire, MIAVA, Nirvana, …

Jullie doen het met zijn drieën. Een bewuste keuze?
Absoluut. De band begon oorspronkelijk als duo met Bram en Tim, maar na een tijd werd het duidelijk dat er nood was aan een knallende bassist om tot de sound te komen die we echt voor ogen hadden. Enter Sam en nu staan we qua sound waar we willen staan.

Het lijkt wel of er in België honderdduizend bands zijn op dit moment. Hoe gaat zo’n band als jullie daar mee om toch gehoord te worden?
Het is inderdaad niet simpel tegenwoordig als band, maar dat geldt zeker niet alleen voor België. Bands hebben via de sociale media en andere kanalen dan misschien wel sneller toegang tot een groter publiek, maar dat maakt het net des te moeilijker om je er als kleine band tussen te wringen en de aandacht te trekken. Het blijft vooral een kwestie van te geloven in je project en werkwijze en je niet te hard te laten afleiden of ontmoedigen. Kortom, blijven werken en hopen dat er  bepaalde kansen je pad kruisen.

Onlangs vroeg iemand het mij op de man af of ik vond dat er in België te veel bands zijn. Ik kon niet meteen antwoorden, wat denken jullie?
Een teveel aan bands lijkt ons niet zozeer het probleem, we worden er gewoon sneller en vaker mee geconfronteerd nu. Wij vinden het vooral jammer dat bepaalde bands zoals bijvoorbeeld The Guru Guru, die eindelijk iets nieuws, spannends op de planken brengen met een stevige hoek af, amper de aandacht krijgen die ze verdienen. België kan wel wat meer lef gebruiken.

Jonge bands worden ook geconfronteerd met de vele wedstrijden. Gaan jullie daar ook aan meedoen of niet, en wat vinden jullie daarvan?
Wedstrijden proberen we zoveel mogelijk te vermijden, aangezien je onvermijdelijk toch in een competitieve sfeer geduwd wordt. Bovendien valt het ook op de laatste jaren dat sommige van zulke wedstrijden hun doel wat voorbij lijken te streven. D