Home Belgisch NOORDKAAP

NOORDKAAP

by Didier Becu

Het bommetje van de week in de Belgische muziekscene was natuurlijk de terugkeer van Noordkaap. Op zaterdag 11 april 2020 speelt deze Belpoplegende in de de zaal waar het voor hen allemaal begon: de Ancienne Belgique. Wij hadden een babbel met Stijn Meuris over toen en natuurlijk nu…

Om maar met de vraag te beginnen die je de komende maanden honderd keer zal moeten beantwoorden, op welk moment besloot je dat je Noordkaap terug in het leven wilde roepen en wat was de beweegreden ervan?
Ergens vorig jaar was dat. Er was al wel eens een vraag geweest vanuit de AB om een Rewind-show te spelen, maar toen was de tijd er niet rijp voor. Bovendien zag niet iedereen in de groep het toen zitten om opnieuw samen te komen. Maar toen we begonnen na te denken over 30 jaar Noordkaap (én 20 jaar na het afscheid in 2000), toen kwamen er wel ideeën opzetten.

Het is ook niet Stijn en Noordkaap geworden, maar de band in haar originele bezetting. Hoe belangrijk is dit voor jou, dat het Noordkaap wordt met je trouwe mede-muzikanten?
Heel belangrijk. Noordkaap was een groep, zij het in wisselende bezettingen. Bovendien zou het raar geweest zijn, een reeks shows zonder de kernbezetting van destijds. Dat zou toch eigenaardig aanvoelen, als een onvoldragen project.

Aan nummers geen gebrek om een setlist samen te stellen, maar wordt het een eenmalige nostalgietrip of zit er ook nieuw materiaal in jullie mouwen?
Nee, we gaan geen nieuwe plaat opnemen, als je dat bedoelt. Hooguit, als er tijdens repetities een goed nieuw idee zou opduiken, gaan we voor een nieuwe single. Maar we voelen daar zeker geen verplichting toe. Het oude repertoire is breed genoeg.

Naar aanleiding van het grote nieuws over de terugkeer heb ik een paar albums van Noordkaap opnieuw beluisterd, en hoewel Vlaams muzikaal erfgoed van de jaren 90, viel mij op hoe tijdsloos deze songs vandaag nog klinken. Ervaar je dat ook en ben je van plan om de songs in hun authenticiteit te brengen of komen er herbewerkingen aan te pas?
Dat viel ons dus ook op, dat de meeste songs in feite ook nu nog overeind blijven. Hoe dat komt, heb ik geen idee van. Dus we hebben besloten zo dicht mogelijk bij het origineel te blijven, dus zonder overbodige franjes of nieuwerwetse aanpassingen.

Jullie staan in de AB. De zaal waar het allemaal begon met de Humo’s Rock Rally. We worden nog steeds met wedstrijden overstelpt in dit land. Hoe belangrijk was die Rock Rally voor jullie, zou het ook zo’n vaart gelopen hebben zonder, denk je?
De Rock Rally winnen, in 1990, was wel degelijk een forse start – en een grote stap vooruit. Er was al een eerste Noordkaap, met enkel muzikanten uit mijn eigen streek, maar die heeft het niet gehaald; te onvolwassen songs, misschien ook nog wat zoekend qua toon en stijl. Dus toen we, na amper drie weken repeteren met de nieuwe bezetting, de Rock Rally wonnen, voelde dat als iets logisch aan. De reacties van zowel pers als publiek waren vanaf de preselectie al zeer positief en gingen vooral over het Nederlands, de energie en de ongebreidelde/ongebruikelijke podiumperformance. Het had iets van Sturm und Drang, het gevoel dat er een bandje stond dat vooruit wilde. En ik denk dat dat de feel was die Noordkaap ook in de tien jaar nadien altijd heeft willen uitstralen.

Sommige hebben het tegenwoordig alsmaar over die Vlaamse cultuur, maar waarom besloot jij om in je moedertaal te zingen? Al bij al was dat toen niet zo evident, want op De Kreuners en in de experimentele sectie met Arbeid Adelt! en Aroma Di Amore na, zong iedereen in het Engels omdat Nederlands not done was.
Ja, dat Nederlands hé. Het leek me toen geen rare keuze; per slot van rekening was de tijd er rijp voor. In Nederland had je bijvoorbeeld The Scene en de Tröckener Kecks, maar ook groepen zoals De Div (waar ik enorm fan van was), Aroma Di Amore en De Brassers deden me besluiten dat het Nederlands een taal was waarin ik me krachtig en duidelijk kon uitdrukken. Liever dat dan een geforceerde poging tot Engels te doen. Bovendien zagen we onszelf helemaal niet door Europa toeren – wat overigens nadien ook maar bij een handjevol Belgische bands gelukt is. Nee, mijn redenering was vrij eenvoudig; ik denk in het Nederlands, dus waarom zingen in een andere taal? Meer zat er eigenlijk niet achter.

Nog meer ongezien was dat een rockband het aandurfde om met een cover van Will Tura te debuteren. Al bij al gewaagd, en hoe ben je op die beslissing gekomen?
We hadden een cover nodig voor de Rock Rally, het toenmalige reglement stipuleerde dat. Dat was een probleem, want we wilden niet aan kleinkunst beginnen, en songs van bestaande bands (zoals die ik hierboven al noemde) leek mij te evident. Toen dacht ik aan dat nummer: Arme Joe was iets wat ik al eens gehoord had, en de tragiek daarvan vond ik heel sterk. En niet onbelangrijk; ik kon dat zingen. (lacht) Ik heb het singletje dan gepikt uit het rijke archief van Radio Signaal in Overpelt, waar ik tot enkele jaren tevoren een eigen programma had. Bij deze nog eens aan de mensen van die inmiddels ter ziele gegane zender: sorry, ik zal het eens terugbrengen…

Een andere vraag die alle fans wakker houdt, komen er nog meer shows na de AB?
Geen idee eigenlijk. Uiteraard hopen we op meer, maar voorlopig focussen we ons dus op 11 april in de AB – en wie weet nog enkele bijkomende shows. Zou leuk zijn.

Om het even over jou persoonlijk te hebben, Stijn. Een drietal jaar geleden bracht je je uitstekend solodebuut uit. Komt daar een vervolg op, of is  nu alle kracht naar Noordkaap gericht?
Voorlopig zijn er nog geen plannen in die richting.

Wat is je mooiste herinnering aan Noordkaap?
Goh, moeilijke. Ik denk vooral het feit dat we tien jaar lang onze zin hebben kunnen doen. Veel spelen (in de jaren negentig was dat evident, nu steeds minder lijkt me), platen opnemen met de energie die we voelden en vooral: ieder weekend op een podium staan om een publiek een heftig avondje te bezorgen. En af en toe op een repetitie getuige te mogen zijn van een vondst die dan uitgroeide tot een song.

Kill your own darlings, wat is jouw favoriete Noordkaap-nummer?
Programma 96 uit het gelijknamige album.

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More