Home Interview FIONA BROWN

FIONA BROWN

by Bert Geurts

Op 28 mei bracht de Antwerpse Fiona Brown haar intrigerend album Mundane uit. We spraken met haar over de nieuwe plaat, corona en ingehouden uitbarstingen.

Heeft de hele covid-situatie je persoonlijk en muzikaal beïnvloed?
Uiteindelijk heeft het veel invloed gehad door het besef dat dit echt nodig voor mij was.  Hoewel ik bij mijn live optredens al een twaalftal songs bracht, bleef ik ermee worstelen. Door de lockdown zag ik nieuwe horizonten en ben ik eigenlijk van nul terug begonnen. Ik heb ook meer tijd voor mezelf kunnen nemen omdat er minder prikkels uit mijn omgeving waren die me vaak afleidden.

Op je nieuw album horen we veel terug van de 90’s triphop. Ga je alleen te werk bij de creatie van je songs?
In tegenstelling tot mijn vroeger werk, waar ik eerder zoals een singer-songwriter met een gitaarlijn begon, ben ik op deze plaat gestart om een klank of beat te zoeken en die te manipuleren. Ik hoor wel regelmatig van mensen de verwijzing naar triphop maar dit heeft alleszins geen bewuste invloed gehad bij het maken van mijn songs.

De donkere, mysterieuze toon op het album wordt vooral in het nummer Stalkers zeer visueel gebracht waarbij je verwijst naar de beklemmende, gelijknamige film van Tarkovski. In welke mate beïnvloeden andere kunsten je om je eigen gevoelens neer te schrijven?
Die invloed werkt zeker inspirerend om