Home Live PETER HOOK & THE LIGHT Eurorock (16/05/2015)

PETER HOOK & THE LIGHT Eurorock (16/05/2015)

by Luminous Dash

Een optreden bijwonen van Peter Hook and The Light is als terechtkomen in een draaikolk van emoties en muziek. Wat je ook doet, je kan niet anders dan je laten leiden door de dreunende baslijnen met het typische choruseffect van de Hookmeister. Hij weet zoals steeds het publiek te bespelen met zijn jarenlange ervaring en de prachtige Joy Division songs, die zovele andere latere bands hebben beïnvloed (en nog steeds).
Peter wordt sinds enkele jaren ondersteund door de geweldige begeleidingsband “The Light”. Zoon Jack bespeelt de tweede basgitaar, Andy Poole bedient de keys en oude makkers Potsy en Paul Kehoe uit de Monaco-periode bedienen respectievelijk gitaar en drums. En geloof me, als jarenlange Joy Division-adept kan ik zeggen dat niemand, maar dan ook niemand de erfenis van deze belangrijke muziekband meer eer aandoet dan Peter Hook en zijn Light.
Ze spelen niet alleen de nummers erg strak, maar Peter’s stem benaderd bij momenten deze van cultlegende Ian Curtis wel erg nauw, of brengt je op zijn minst in dezelfde sfeer. En uiteraard zijn ook de baslijnen intussen legendarisch. Het lijkt wel of de man zijn basgitaar ondertussen een verlengde is geworden van zijn lichaam.

Na recente optredens in Hawaii, Australië en Mexico kon Peter Hook nog steeds de nederigheid opbrengen om tussendoor nog op te treden op het Eurorock-festival in het toch wel iets minder exotische Limburgse Neerpelt dat dit jaar blijkbaar door organisatorische en financiële problemen op het laatste moment fel werd geplaagd.
Oude rot Peter Hook is echter een man van zijn woord en deed ondanks onzekerheid over al het dan niet betaald worden nog steeds wat hij had beloofd: ons een geweldig optreden te berde geven.
En hoewel Eurorock overwegend toch wordt gekenmerkt door ijskoude ebm- en industrialklanken, hij bracht de menigte al snel tot bewegen.

Volgens de affiche werd ons een tribute belooft van Joy Division songs. Peter Hook heeft de verwachtingen hierbij op elk vlak ingelost en de ganse setlist bestond uit dan ook uit topsongs uit beide JD albums: lifechangers “Unknown Pleasures” en “Closer”.
Er werd gestart met het emotionele “Atmosphere” (nota bene als eerbetoon aan de onlangs overleden blueslegende BB King), gevolgd door “The Sound Of Music”.
Dit alles werd al vanaf de eerste noot gesmaakt door het aanwezige publiek maar het was nog even wachten tot opzweper “No Love Lost” vooraleer de eerste benen helemaal in beweging kwamen. 
En ja hoor, in “Digital” met de onsterfelijke chant “day in, day out, day in, day out”, het nummer dat vervolgens aan bod kwam, ontstond de eerste echte explosie! Een wervelende mosh pit had zich intussen in beweging gebracht en bij de normaal erg afstandelijke security kwam zelfs hier al een eerste glimlach op de lippen.
De sfeer werd progressief meer en meer uitgelaten naarmate het optreden vorderde. Dat is ook logisch als je weet dat topsongs als “Disorder”, “Isolation”, “She’s Lost Control” en “Shadowplay” (geweldige gitaar die Potsy daar trouwens bespeelt!) op het programma stonden.
Het publiek dat bij de eerdere optredens vanavond zich volgens de aloude Gothic- en EBM-etiquette eerder zeer voorzichtig had bewogen stond nu intussen toch wel in lichterlaaie en liet zich volledig gaan.
En ook na al die jaren is Hooky zijn punkverleden nog steeds trouw gebleven door opnieuw een geweldige versie te brengen van het nummer “Warsaw” (BTW: Warsaw was ook de naam die ze gebruikten vooraleer ze met Joy Division op de proppen kwamen, en nog eerder noemden ze zich zelfs “Stiff Kittens”).
Als apotheose deden de laatste en tevens onsterfelijke nummers “Ceremony” (met een intussen dansende security) “Transmission” en