Home ReviewsAlbum Reviews WALKING IN THE OPPOSITE DIRECTION (MARK WALTMAN)

WALKING IN THE OPPOSITE DIRECTION (MARK WALTMAN)

by Didier Becu

Mei 1999. Er was toen nog geen internet of Facebook, het nieuws sijpelde toen iets trager door dan nu. Een woensdag, de wekelijkse afspraak met de Melody Maker en op de derde pagina een kort berichtje (veel te kort) met daarin het tragische nieuws dat Adrian Borland op 41-jarige leeftijd in Wimbledon onder een trein was gesprongen. Tranen rollen over de wangen, een grote held is niet meer. Waarom precies weet ik niet meer, maar de eerste song die ik nadien speelde was One Thousand Reasons. Plotseling kregen de woorden “Decisions hang in the air you leave them swinging back and forth” een bijna macabere betekenis. Adrian Borland wist al jaren dat hij uit het leven zou stappen, de held werd bijna een martelaar en alle songs klonken plotseling anders, een roep om hulp. Het beeld van een idool veranderde. In mijn fantasie had ik mijn eigen Adrian Borland, net zoals andere fans die hadden. Niemand die Adrian kende, behalve zijn vrienden en collega’s, en sinds kort zij die Walking In The Opposite Direction van Mark Waltman zagen: een documentaire die je met de krop in de keel achterlaat. Je slikt, de realiteit blijkt immers nog harder te zijn dan de fantasie.

De documentaire werd voorgesteld in De Grote Post in Oostende, en dat in samenwerking met de mensen die via Seaside The Sound naar België hadden gehaald. De hele zaal wist dat het geen al te gemakkelijke trip zou worden (iedereen is er ondertussen achter gekomen dat Adrian aan een zware vorm van schizofrenie leed), maar niemand die er zich van bewust is dat het zo hard zou worden.

Regisseur Waltman, zelf geen fan van The Sound, liet zich leiden door het verhaal en vooral door de gedrevenheid van producent Jean-Paul van Mierlo die al sinds 1984 onder de indruk was van Borlands kunnen en zelf The Sound meer dan 40 keer op het podium zag. Door middel van crowdfunding en de hulp van Adrians vader (Bob schonk drie gitaren die werden geveild waardoor het nodige geld vrijkwam) kwam Walking In The Opposite Direction tot stand: het mooiste eerbetoon aan een geniale muzikant die naar eigen zeggen (en volgens zijn fans) groter had moeten worden dan Bono.