Stel je de volgende combinatie even voor. Een winderige, druilerige maandagavond in maart en een Brusselse Anspachlaan die volledig herschapen is in oorlogsgebied. Van een weg is geen sprake meer en het is gevaarlijk laveren tussen opengebroken stoeptegels, omvergewaaide hekkens en subtiel verstopte grondverzakkingen. De AB Club was gisteravond meer dan ooit het perfecte decor om THOT en Health het concert van hun leven te laten geven. Werd de apocalyps ook op het podium bereikt? Laten we vooral de vroegkomers bedanken, want die zagen een wervelend THOT aan het werk.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2020/02/Thot_Hans-Vermeulen.jpg)
Postrock! Industrial! Noise! Electro! Jaja, Grégoire Fray heeft het allemaal onder de knie en hij heeft al een flinke reputatie bij elkaar geschraapt met het vooral live erg boeiend THOT. We bouwen ons betoog ‘thotleuk’ verder op rond het thema water. Niet alleen omdat het fel regende, maar vooral omdat de in november 2017 verschenen debuutplaat Fleuve één grote mindfuck rond water is. Wie gisteren voor het eerst kennismaakte met de eclectische stroom geluiden die Fray en co het podium af blazen was behoorlijk onder de indruk. THOT stond dan ook strak te spelen, maar deed dit voor het eerst als een geoliede machine. Het schip lag voortdurend op ramkoers maar schipper Fray wist op geniale wijze de klippen te omzeilen. Welke klippen? Wel die van de ongecontroleerde chaos waarin hun live concerten soms durfden te verzanden.
Niets daarvan gisteravond. Strakke riffs, weergaloze drum/percussie en de perfecte symbiose tussen de gitaren van Grégoire en de oogstrelende Alice Thiel zorgden voor een heus audiovisueel spektakel. Onderschat ook de rol van Juliette Mauduit niet op de synths. Grégoire had na de release van de plaat af te rekenen met een vloedgolf aan problemen en heeft bijna de volledige band moeten vervangen. THOT maakt anderhalf jaar na Fleuve steeds meer indruk. Wie ze gisteren miste krijgt een herkansing op 30 maart in Magasin 4. Don’t miss out! Het was lang geleden dat we ontgoocheld waren dat de support act al van het podium verdween. THOT legde de lat wel erg hoog, en was dat wel gezond voor Health?
Noiserock uit LA. Kan dat foutlopen? Het voor THOT volgestouwde podium werd bijna volledig gestript. Wat overbleef waren een drumstel, een apocalyptisch arsenaal effectenpedalen en een waanzinnig repertorium aan vaste en mobiele camera’s en camcorders. De roadie van dienst spendeerde een halve rol duct tape om alles mooi op zijn plaats te houden. We telden zeven vaste videocamera’s op het podium en twee mobiele in de zaal. Dit moest dus wel hét feest van het jaar worden. Helaas… De bandnaam werd gekozen omdat ze een alledaags woord wilden dat in schril contrast staat met hun muzikale oeuvre. Dubbel helaas… het optreden gisteren klonk vooral alledaags.
Health muzikaal omschrijven kan het best door naar de invloeden te verwijzen in de persbio. Fuck Buttons, The Soft Moon en Liars klinken echter veel spannender en stralen een pak meer muzikale virtuositeit en zelfs agressie uit. Het optreden begon veelbelovend met bassist en pedalenmeester John Famiglietti in een glansrol. Of althans zijn molenwiekend kapsel… Dit leverde vooral prachtige beelden op voor de fotografen maar leidde de aandacht nogal af van de essentie. Drummer Benjamin Jared Miller is nochtans een beest en hij zorgde voor de nodige vonken en vuur tijdens de eerste songs. Die werden echter stiefmoederlijk behandeld en abrupt afgebroken nog vóór de Sturm und Drang in de set kon komen. Het piepstemmetje van zanger/gitarist Jake Duzsik zette het ongevaarlijk karakter van deze gezondheidswandeling in de verf.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2020/02/Health_Hans-Vermeulen.jpg)
Het lag nochtans niet aan het hoge tempo waarin de songs erdoor werden gejaagd, want zeg nu zelf, 17 nummers op nauwelijks 50 minuten speelduur kan tellen. Maar waar bleven de LA Hooks en de New Coke? Psychonaut was dan wel weer Dark Enough en luidde een beter einde van de set in. Meer tempo, meer dadendrang, maar noch ondergetekende, noch het publiek kregen ze echt op de hand.
Het slotnummer van de reguliere set We Are Water leek wel een ode aan de echte Health van de avond, en die held was Grégoire Fray! Want die zaaide THOT en verderf!