Het werk van de Amerikaanse schrijver Edgar Allan Poe blijft tot de verbeelding spreken. Niet alleen bij Eurosongfestivalkandidaten Teja & Salena die voor Oostenrijk opkomen met het nummer Who The Hell Is Edgar? maar ook bij serieuzere artiesten.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2023/05/Mysterium-Incubus-et-Terror-1024x1024.png)
Het opzet is dat tien artiesten uit verschillende landen elk een verhaal kozen en er muziek bij verzonnen. Bij de cd hoort eigenlijk ook een boek, waarin die tien verhalen van Edgar Allen Poe zijn opgenomen. Beiden zijn uiteraard los van elkaar verkrijgbaar en te behappen. Wij doen het deze keer puur met het album. De verhalen horen al enkele decennia tot onze canon, dus hoeven we die van Weyts niet zo meteen te herlezen.
Het macabere, fantastische en duistere van het oorspronkelijke werk van Poe, die leefde van 1809-1849, biedt uiteraard inspiratie zat, zeker als de poule muzikanten zich voornamelijk begeven in het veld van dark ambient en drones.
Zoals gewoonlijk bij de verzamelaars op Eight Tower komen we een aantal vertrouwde namen tegen. Rapoon, Kloob (solo en met Onasander), Mombi Yuleman, Michael Bonaventure en Mario Lino Stancati zijn de regelmatig terugkerende artiesten. Ons heel wat minder bekend, of zelfs totaal onbekend zijn [ówt krì], Lars Bröndum, Henrik Meierkord en Morgen Wurde (ft. David Strother). Allen leveren exclusieve nummers af die de sfeer van de verhalen goed weten te vatten.
Veel stoorgeluiden doorkruisen de stukken, om het ongemaksgevoel ietwat te verhogen. Mochten de nummers zomaar lekker kabbelen, zou het opzet heel wat minder geslaagd zijn natuurlijk. Enige probleem met dit soort verzamelaars is dat het niet zo evident is om zomaar te achterhalen wie wat brengt. We moeten zowaar meevolgen met het hoesje om nummers aan een bepaalde artiest toe te wijzen. Meestal doen we dat echter niet. We genieten van de opgeroepen sfeer, lezen de krant (dat is ook een morbide verhaal meestal) en laten het schijfje zijn rondjes draaien. Zo nu en dan vallen fragmenten extra op, waardoor we toch weer dienen te spieken of we nu Kloob of Rapoon horen of nog een andere deelnemer.
Als er geen zwakke nummers tussen staan, zoals hier het geval is, vinden we de artiestennaam uiteindelijk toch minder belangrijk. Als het maar goed klinkt.