Home ReviewsAlbum Reviews THE REUTERS – Incubation (Seja Records)

THE REUTERS – Incubation (Seja Records)

by Nel Mertens

De lage landen hebben altijd wel een vruchtbare punkbodem gehad. Deze keer vinden we dat opnieuw bij The Reuters, hoewel we er graag ook garagerock aan toevoegen. Bij deze…

Twee creatieve denkers uit Nederland en dat uit zich zowel in hun muziek als in hun aanpak. In 1976 namen ze met de The Reuters even een pauze, maar vonden elkaar terug in 2016, met hun lp We Are From Hu. Hu en de ep die daarop volgden werden goed onthaald en de punkedelische rawkyness van Erik Pols en Johan Buurke (The 404’s, Seja Records / Noize Hunit) lijkt alleen maar in stijgende lijn te gaan, wanneer we hun nieuwste album Incubation door de boxen laten knallen.

Hun aanpak? Ze dragen de DIY-gedacht mee op alle vlak en dat doen ze met eigenzinnige humor en een ‘never ending release party’ op Facebook. Zo verkopen ze hun album ook niet, maar wel buttons aan €15, waar je de vinyl – die ze oprecht opgedragen hebben aan alle ‘cuties like you’ – helemaal gratis bij krijgt. Daarnaast posten fans van overal ter wereld selfies met de plaat op de sociale media, waar de heren dan best hilarische promoteksten bij verzinnen.

Maar daarnaast is het ons vooral om hun geluid te doen, op die tien nieuwe tracks, die een glimp van het verleden meedragen, maar helemaal “nu” zijn.

Verbluffend gitaarwerk laat zich meteen horen in Pearls Before Girls. Bijzonder gemixt, want die snaren verdwijnen soms naar de achtergrond, wat het garagesfeertje meteen benadrukt. Terwijl we de woonkamer half op zijn kop dansen, vragen we ons af wat deze tracks veroorzaken in een livesetting. We laten ons meteen meeslepen op de snijdende gitaarlijn in Top Die Back up, met lekker aansturende drums en wars brutale vocals. Ongegeneerd dirty klinken ze, waarna de heren liefelijk ‘Oehlalala’ wagen te zingen, zonder enige frustratie bij ons luisteraars op te wekken. Een dijk van een nummer is dit waarop de uptempo tracks Unseen en Bored knap aansluiten. “I want to erase myself – baby entertain me…” De rauw loeiende snaren klinken schaamteloos uitmuntend, zowel riffs-gewijs als in de experimenteel aanvoelende solo. Met Song 19 (Break Out) wordt onze innerlijke rebel gevoed met diepe bassen, lawaaierige gitaren, brullende drums en rebelse zang. “You know what I mean?”

Diepdonkere riffs met knappe metalneigingen, openen het ietwat vreemde Sirens. Een track, die minder samenhangend klinkt waarbij er een duidelijk, wellicht bewuste breuk zit tussen vocals en instrumentatie. Hoekig en verwarrend, maar daardoor ook ondergronds artistiek. Progrock- en metalinvloeden duiken ook in de intro van Spirit op. Enkel The Reuters kunnen sprookjes zo diep duister verklanken. Knap psychedelisch experimenteel klinkt deze trip waar buitenaardse tovenaars met naakte nymfen een feestje delen. “When I touch you – when we do – together we are magic.”

De Incubation-hoogtepunten? De charmante razernij waarmee State Control uitpakt, pakte ons helemaal in. Dat maakt het, samen met het opzwepend psychedelische The Force, wellicht ons favoriete nummer op de plaat. Hoewel Eternity, de tragere, maar ijzersterk opgebouwde afsluiter van de plaat ook wel meedingt.

 “Wij zijn slechts Reuters. Alles wat we onderweg zijn kwijtgeraakt, zal in de oneindigheid eindigen. Elke gelijkenis met echte liedjes geeft ons te veel krediet”, laat het duo bescheiden weten. En toch… toch vergelijken we ze graag met de Nederlandse Mecano en Spasmodique., maar ook met Killing Joke, The Damned, The Cramps tot zelfs The Clash.

Wie dacht dat punk dood of van andere tijden is, had het mis. Het is net dát waar onze tijdsgeest nu wel bij vaart. Het is het geluid dat de huidige maatschappelijke sfeer reflecteert. En dát hadden de Reuters wellicht al langer door dan jij en ik. Want als er geen licht aan het eind van de tunnel lijkt te zijn, dan hebben wij alvast dit geweldige album nog, waarmee The Reuters punk de eeuwige jeugd geschonken hebben.

Incubation is digitaal en op vinyl verschenen bij het Nederlandse label Seja Records. De platenhoes is voorzien van een knap kunstwerk van Timothy Voges en de lp zelf is smokey zwart / transparant. Bestel hier deze anarchicque release!

Facebook / Bandcamp

You may also like