Home Interview FILIBUSTER

FILIBUSTER

by Didier Becu

Future Anachronisms. Als je deze woorden kent, dan ken je meteen ook de titel van het debuut van Filibuster. Uit op Gazer Tapes en een must voor iedereen die zot is van indie. Een gesprek met Filibuster Karl Stroobant.

Jullie debuut Future Anachronisms is uit. Zeg eens, hoe voelt dat?
Enorm opgelucht en gestresseerd door elkaar. Heel blij dat hij er eindelijk is, want we spelen de meeste nummers al een tijdje. Maar aangezien wij in principe nog een no-name band zijn, is het nog een groot vraagteken wat die gaat bereiken. En heel eerlijk: we willen vooral al een nieuwe maken.

Werken met Bert Vliegen en een release op Gazer Tapes. Je wist duidelijk waar je naartoe wilde…
Vooral met ons gat in de boter gevallen dat die met ons wouden samenwerken. Bert is een topkerel die weet wat hij doet in de studio. Van de Gazer-familie krijgen we veel steun. De muzikale klik die we zochten was er. Het kon bijna niet anders met de frontman van een screamo-Dinosaur Jr. coverband en een slacker/janglegaze cassette label uit Turnhout. Op ons lijf geschreven.

De band is nog niet zo heel lang bezig, maar jullie opteerden meteen voor een hele cd. Je had geen zin in alsmaar lp’s uit te brengen?
We schrokken er onlangs zelf van, maar we bestaan feitelijk al 4 jaar, eerst weliswaar nog in een iets andere en minder muzikaal verantwoorde gedaante. We hebben ook al een soort demo/ep van drie songs achter de rug. Voor deze opnames twijfelden we eerst tussen een ep of een cd, maar het bleek toch moeilijk om nummers weg te gooien. En we zijn ouderwetse muziekliefhebbers, geef ons maar albums.

Jullie zijn uit de underground gestart, zitten daar nog steeds in. Maar hoe zie je dat in de toekomst?
De underground is op zich wel comfortabel, maar we zijn natuurlijk geen pure noiseband. We maken songs en willen dat mensen die horen. We weten ook dat het niet makkelijk is. Er is veel concurrentie en de gitaarmuziek is toch wat uit de mainstream verdwenen. Maar het is een uitlaatklep bovenal, en als mensen het goed vinden, zoveel te beter. Zoniet, dan doen wij waarschijnlijk toch nog lustig voort, want er moeten nog eieren gelegd worden.

Filibuster is indie, maar dan wel van het soort dat buiten de lijntjes kleurt en waar verdomd veel in zit. Wie of wat inspireert jullie?
Ik hou zelf vooral van muziek die erin slaagt met onorthodoxe elementen songs te maken. Zoals de Sonic Youth-periode waar ze zich met één voet in de mainstream begaven, of My Bloody Valentine met hun teringherrie en lieflijke melodieën. Om een recenter voorbeeld te geven: op de eerste plaat van Pardoner raakt de frontman misschien met geluk één juiste noot en toch zijn dat steengoeie songs die je wil meekwelen.

Soms gedraagt Filibuster zich wel eens schizofreen. Dan weer is het noiserock en dan kiezen jullie voor de melancholische kant. Leg uit.
Uh ja, dat is nu eenmaal wat er uitkomt. Ik zal je de telefoonnumme