Home Belgisch ALISON JUTTA

ALISON JUTTA

by Didier Becu

De Antwerpse Alison Jutta woont tegenwoordig in Nederland. Niet for the dutch way of life, hoewel, maar wel omdat deze zangeres daar alles heeft wat ze nodig heeft om zich muzikaal volledig te kunnen ontplooien. Binnenkort verschijnt haar nieuwe ep met daarop haar hitje Beautiful Mistakes, alsook de nieuwe single Free waarmee Alison zich opnieuw weet te bewijzen.

Dag Alison, voor wie jou niet zou kennen, stel jezelf maar eventjes voor.
Ik ben Alison Jutta, en ik maak dromerige synthpop. Ik ben 24, kom uit Antwerpen maar woon in Rotterdam. Ik hou van de zachte dingen in het leven, en hoop zelf wat meer zachtheid de wereld in te strooien met mijn stem en mijn mini-synthesizer. Ik schrijf en zing over persoonlijke dingen, dat helpt mij om die dingen een plaats te geven, en ik hoop dat de mensen die mijn muziek horen er op hun beurt iets aan hebben: een vrolijk gevoel, een momentje van rust of een wolkje om even op te dagdromen.

Wie iets van jou zoekt, komt sowieso uit bij De Nieuwe Lichting. Hoe belangrijk was dit parcours voor je?
Dit parcours was zeker belangrijk. Het heeft mij veel airplay en extra streams opgeleverd en een groot publiek heeft nu mijn naam al een keer gehoord. Dus het heeft me een duwtje in de goeie richting gegeven.

Er wordt soms wel eens gevraagd of dit land dit soort wedstrijden wel nodig heeft, wat vind je er zelf aan?
Dit soort wedstrijden zijn heel tof. Het is altijd een goed idee om creatieve mensen een platform te bieden en hen uit de underground te halen om hen wat erkenning, aandacht en kansen te geven. Alleen komt het soms voor dat kandidaten die de selectie halen op zichzelf al goed bezig zijn en al stappen hebben gemaakt in de industrie, en dan kan je je afvragen of er niet nog andere kandidaten zijn die het opstapje nog meer nodig hebben. Maar ik snap ook dat de wedstrijden met een sterke selectie naar buiten willen komen. In ieder geval, mogelijkheden voor beginnende artiesten om een duwtje in de rug te krijgen vind ik absoluut nodig. Het is een lastig wereldje en in het begin van je carrière kan wat steun van zo’n groot nationaal platform een groot verschil maken.

Laten we het maar eens over je muziek hebben. Alison Jutta is dat één vrouw of zit er een heel team achter je?
Alison Jutta is één vrouw. Ik heb wel mensen waar ik nauw mee samenwerk zoals bijvoorbeeld Jasper Ras, de producer die mijn zelfgemaakte slaapkamerdemo’s naar een hoger productioneel niveau tilt. Dat is een proces waar we met z’n tweeën in gaan. Ook heb ik een paar zeer muzikaal getalenteerde vrienden die ik meeneem als ik live speel, dus dan sta ik er ook niet alleen voor. Maar ik heb geen team achter me, het bedenken en organiseren doe ik voorlopig allemaal zelf.

Opmerkelijk aan je muziek, het zweeft tussen poepcommercieel en heerlijk alternatief. Wat denk jezelf, of gooi je liever alle hokjes omver?
Ik hou van de combinatie van eigenzinnig maar toegankelijk, interessant maar eenvoudig. Dat is waar voor mij de magie zit. Genres maken mij niet veel uit. Ik heb ook het gevoel dat er tegenwoordig ook 1 miljoen genres bestaan dus het maakt niemand meer echt uit denk ik. Het belangrijkste in muziek blijft het oprechte gevoel dat je wil overbrengen, en ik pak die gevoelens soms in in catchy melodietjes en soms in iets zweveriger, hangt van mijn humeur af.

Heb je zelf invloeden? Wie of wat zijn die?
Qua thema’s schrijf ik altijd over wat er in mijn eigen hoofd ronddwaalt. Qua muziek hangen mijn invloeden af van waar ik op dat moment veel naar luister. Ik heb altijd fases van wie mijn favoriete artiesten zijn. Ik kan maanden aan één stuk maar naar 1 of 2 artiesten luisteren. En dan ontdek of herontdek ik iets anders en dan begint er een andere fase. Die invloeden sluipen dan onbewust in wat ik op dat moment maak. Voorbeelden van fases die ik heb gehad: Lianne La Havas, Solange, Maggie Rogers, Snoh Aalegra, Haim, Daniel Caesar, Matt Corby,… Momenteel zit ik in een Theo Katzman en Raveena-fase.

Je bent van Antwerpen, maar ging in Rotterdam naar het Conservatorium studeren. Leg uit!
In België zijn er veel goeie opleidingen om jazz of klassieke muziek te studeren, maar qua popmuziek is het aanbod nog niet heel groot. Ik heb een 7e jaar middelbaar gedaan op De Kunsthumaniora in Antwerpen, waar ik voor het eerst hoorde over het conservatorium in Rotterdam. Daar heb je namelijk een pop-opleiding die al langer dan 20 jaar bestaat, en je kon er zang én songwriting als dubbel hoofdvak studeren, en dat sprak mij aan. Ook leek het mij leuk om naar Nederland te gaan en een nieuwe omgeving te ontdekken. Dat heeft goed uitgepakt: ik woon er nog steeds.

Na het uiterst catchy Beautiful Mistakes is er nu Free. Het klinkt anders en laat eerder je melancholische kant zien, niet?
Klopt. In Beautiful Mistakes ligt het meezinggehalte zeer hoog. Dat heeft ook te maken met de blije boodschap. Free heeft een iets emotioneler onderwerp waardoor de rest van de productie daarin mee is gegaan.

Wat ook opvalt, je mikt zeer hoog, ook op productioneel vlak. Je bent alleen maar tevreden met het allerhoogste?
Dankjewel! Ik neem wat ik doe wel serieus, ja. Credits moeten hier ook zeker naar Jasper gaan, hij zorgt voor de productionele kers op de taart van mijn liedjes, en we werken hard voor we iets als af beschouwen. We doorlopen hiervoor een lang proces van trial en error. Soms kan dat dan ook dingen vertragen, als je blijft twijfelen of iets niet altijd beter kan. Ik probeer mezelf ook regelmatig te herinneren aan het feit dat experimenteren ook leuk is, dat een nieuw idee niet perfect moet zijn voor ik het aan anderen laat horen en dat wat je nu als perfect en af beschouwt waarschijnlijk binnen een jaar weer heel anders klinkt in je eigen oren. Hard werken is belangrijk, maar de fun mag niet verloren gaan.

Free is de voorloper van een ep, kun je daar iets meer over vertellen?
De ep die eraan komt, wordt mijn tweede ep, en er zullen 5 nummers opstaan waaronder Beautiful Mistakes en Free. De titel zal ik verklappen als het artwork af is, en dat is nu in de maak. Jullie kunnen nog een derde single verwachten, en de hele ep op het einde van de zomer.

We weten dat het geen evidente vraag is in coronatijden, maar hoe zit het met optredens?
Dat is simpel: geen! Ik heb een paar leuke shows moeten cancellen en daar baal ik wel van, maar ach, een pandemie stond op niemand zijn planning denk ik.

Wat is je favoriete plaat aller tijden en waarom?
Daniel Caesar en zijn CASESTUDY 01. Dit album is vorig jaar uitgekomen, maar ik denk dat ik hem voor altijd meeneem als favoriet. Om te beginnen: die stem. Daniel Caesar heeft een extreem ontspannen aura om zich heen, waardoor ik zelf rustig word als ik hem hoor zingen. Zijn muziek is simpel en elegant maar toch heel interessant en smaakvol. Ik smelt van alles op deze plaat: de melodieën, harmonieën, teksten en productie.

Met wie zou je het niet erg vinden om 8 uur in een lift te zitten en wat zou je dan doen?
Daniel Caesar, ik zou vragen of hij een slaapliedje zou willen zingen, om vervolgens 8 uur in trance te belanden.

You may also like