Lochristi is een kleine gemeente nabij Gent. Bekend om zijn bloemenkwekerijen, maar wie weet in de toekomst ook voor het festival Rockristi. Dit jaar vindt het feestje plaats op 29 augustus met onder andere Lightspeed, Alice Mae en Belgian Asociality. We hadden een gezellig praatje met Dennis van de organisatie. En oh ja, tickets koop je hier!
Hoe zou je Rockristi zelf omschrijven?
Rockristi is een kleinschalig, eendaags rockfestival aan de rand van Gent dat een podium biedt aan beginnende en gevestigde Belgische bands.
Een onmogelijke naam om foutloos te schrijven, maar goed gevonden! Hoe kwamen jullie erop?
Toen ik speelde met het idee om een rockfestival te organiseren in de buurt, kwam de naam eigenlijk vanzelf. De Loch van Loch-risti vervangen door ‘Rock’ et voila, Rockristi was geboren. Dat de naam moeilijk te schrijven is, was me nog niet eerder opgevallen eigenlijk.
Hoe is het festival ontstaan?
Zelf was ik jarenlang actief in het verenigingsleven van Lobos, de actiefste wijk van heel Lochristi. Ik hielp er mee met het organiseren van het wijkfeest, de rommelmarkt, een jaarlijkse escape game… Na enkele jaren had ik zin in iets anders, iets wat dichter bij mijn eigen interesses lag. Het duurde niet lang of ik had een paar maten zover gekregen dat ze het zagen zitten om mee de schouders te zetten onder een festivalletje. We hadden nog maar een half jaar om alles te plannen, maar het is uiteindelijk toch gelukt. Rockristi 1.0 met Bulls On Parade als headliner vond plaats op 30 augustus 2025.
Als je terugkijkt naar de eerste editie en nu, wat is er zo allemaal veranderd?
Na de eerste editie kregen we van zowel de bezoekers, bands en medewerkers enkel maar goede commentaren, we waren dus initieel niet van plan om veel aanpassingen te maken aan onze formule. We wilden enkel wat meer naambekendheid opbouwen, zodat er meer bezoekers over de vloer zouden komen en we financieel iets opzij konden zetten voor een volgende editie. Een van onze bestuursleden wees erop dat ook de terugkerende bezoekers het gevoel moeten hebben dat het festival groeit, dus hebben we naast ons budget voor de bands ook onze inkleding naar een hoger niveau proberen tillen. We zijn momenteel nog aan het plannen en puzzelen, maar de terugkerende bezoeker zal dus het verschil wel zien.
Rockristi trekt de kaart van de Belgische muziekscene. Maar hoe ga je te werk? Er zijn honderden goede Belgische bands.
Goh, da’s een heel organisch gebeuren eigenlijk. We kijken eerst welke headliners we willen en kunnen boeken, kijken of ze vrij zijn en in het budget passen. Daarna kijken we naar bands die we zelf live bezig hebben gezien en goed vonden, of bands die we kennen. Wedstrijden als De Nieuwe Lichting op Studio Brussel en Humo’s Rock Rally zijn voor ons ook een goede maatstaf, je krijgt een hoop beginnende talentvolle bands die al wat visibiliteit gekregen hebben. Dit jaar hebben we Alice Mae en Lightspeed opgepikt, vorig jaar was dat YESNOMAYBE. Voor de openingsband dit jaar hebben we terug een VI.BE wedstrijd georganiseerd, en uit de meer dan 200 inzendingen hebben we samen met jullie expertise de band DAMMIT geselecteerd, een postpunkband uit het Waasland met een steengoede livereputatie.
Soms hoor ik wel eens dat er teveel goede Belgische bands zijn. Wat vind je daarvan?
Voor ons kan de vijver om uit te vissen uiteraard niet groot genoeg zijn, hoe meer keuze, hoe beter de affiche. Daarnaast moeten we echt trots zijn op een land met zo’n muzikale rijkdom! Er zijn veel bands, maar er zijn ook veel podia. Als klein festival geef je zo misschien een podium aan de nieuwe dEUS’en, Arno’s en Channel Zero’s, dus laat die nieuwe bands maar komen!
Men beweert ook wel eens dat er teveel festivals zijn. Verdedig jezelf!
(fijntes) Men beweert ook weleens dat er te veel zuurpruimen in de wereld zijn. Het klopt dat veel dorpen of gemeenten hun eigen festival hebben, maar als je ziet dat het de mensen naar buiten brengt, jonge mensen de kans geeft om hun muziek aan een publiek te laten horen en vrijwilligers samenbrengt die de bezoekers een leuke avond laten beleven, hoe kan je daar dan tegen zijn? Ga naar dat lokaal festival, geniet van de muziek en de vrijheid, en steun het micro-organisme dat daar op dat moment ontstaat!
Deze editie is opvallend divers geworden. Een bewuste keuze?
Ja en nee. We proberen altijd een mix te maken om alle bezoekers iets te geven om naar uit te kijken. Vorige editie waren we nogal punk en grunge gericht, dit jaar wilden we er sowieso een metalband bij, Huracán zal deze taak met verve op zich nemen, dat weten we nu al. Met Lightspeed hebben we ook een wat zachtere indierockband op het programma. We proberen trouwens ook telkens minstens één band met een frontvrouw te boeken, in de overheersend mannelijke rockwereld niet zo evident – hoewel we merken dat dit de laatste jaren wel aan het kantelen is. Kwaliteit boven diversiteit blijft wel het motto!
Met de headliner dit jaar, Belgian Asociality, wordt er ook duidelijk gemikt op een iets oudere generatie. Jong moet oud ontmoeten op Rockristi?
Als ik iets onthouden heb uit mijn commerciële opleiding is dat seks en nostalgie het best verkopen. Vorig jaar brachten we met Bulls On Parade het nostalgische gevoel van onze jeugd terug naar boven, dit jaar is dat met Belgian Asociality. Met Alice Mae mikken we dan meer op het jonge publiek, door haar passages in De Afrekening en Rock Werchter weet iedereen ondertussen ook wel wie deze straffe madam is. Op grote festivals zie je ook altijd een mix van jongere en oudere bezoekers, dus ik denk dat dit bij ons niet anders zal zijn. Hoe we seks in ons verhaal kunnen passen, daar hebben we nog niks op gevonden (lacht).
Een ticket kost 24 euro. Goedkoper kan niet, denk je dan. In tijden dat festivals belachelijk hoge prijzen vragen, mikken jullie duidelijk op het beperkte budget van jongeren?
Een klein en lokaal festival als Rockristi moet voor iedereen toegankelijk zijn. We verkopen 66 early bird tickets aan 21 euro, voor wie echt op zijn budget wil passen. In voorverkoop betaal je 24 euro en de dag zelf aan de kassa 29 euro – om de bezoekers aan te sporen om op voorhand een ticket te kopen, dat geeft ons wat budget om mee te werken en ook financieel wat zekerheid. Met 3 euro voor een pintje of frisdrank liggen ook die prijzen niet erg hoog. Vorig jaar raakten we net niet uit de kosten, maar met wat extra bezoekers zou dat dit jaar wel moeten lukken. We zijn niet op zoek naar winst of het grote geld, we willen gewoon een fijn festival neerzetten voor iedereen die daar zin in heeft.
Ben je zelf een festivalganger?
Zeker, maar ik merk wel dat ik de laatste jaren vooral kleinere festivals bezoek. De massa-festivals heb ik wel gehad. Mijn laatste groot festival was Werchter 2015, met Florence And The Machine en waar Royal Blood de Foo Fighters kwam vervangen, waar we initieel tickets voor hadden gekocht. Ik ga jaarlijks minstens 1 avond naar de Lokerse Feesten en uiteraard ook naar de Gentse Feesten. Dit jaar wou ik graag naar Zappafest gaan, maar da’s op de valreep niet gelukt. Customs speelt in augustus op Bruudruuster Rock in Oostakker, en die stonden ook op onze radar, dus die wil ik ook zeker gaan kijken.
Wat is je mooiste festivalmoment?
Hm, daar moet ik even over nadenken – waarschijnlijk zal dat een optreden zijn (lacht). Ik was met mijn vrouw op Pukkelpop in 2011 toen de storm uitbrak waar 5 mensen het leven lieten, dus het zijn niet enkel mooie momenten vrees ik. Ik werd verliefd op Josh Homme van Queens Of The Stone Age toen ik hen voor het eerst live zag op Rock Werchter 2007 – wat een frontman. Metallica in 2012 was ook zo een hoogtepunt, en ik heb met mijn vader op de weide van Werchter ook The Rolling Stones gezien in 2014. Dat zal altijd een hoogtepunt in mijn leven blijven. Nu ik het zo oplijst, is Werchter wel een belangrijke plek voor mijn festivalbeleving geweest – misschien volgend jaar toch nog eens een ticket kopen.
Kill your darlings: wie is je favoriet op deze editie?
Dat is bijna als een favoriet kind aanwijzen, maar ik ga dan toch voor Pablo Honey! Als organisatoren willen we elke editie maximum 1 cover of tribute band programmeren, maar Pablo Honey is een klasse apart. Ze katapulteren je terug naar de grunge-hoogdagen, niet met kostuums of visuals, maar door gewoon die geweldige songs van Alice In Chains, Soundgarden, Stone Temple Pilots enzo te brengen met vijf rasmuzikanten die weten hoe je dat doet. Met Jan Coudron op zang en Jason Bernard op drums, beide bekend van King Hiss en Guillaume Lamont op gitaar, bekend van RHEA, Hideous en tal van andere bands, zit er een berg muzikale ervaring in deze band. Guillaume mag zijn versterker trouwens mooi laten staan na het optreden van Pablo Honey, want hij is ook de vaste gitarist van Alice Mae.
