Home ReviewsAlbum ReviewsLEM – Le Jour Viendra (Cheap Satanism)

LEM – Le Jour Viendra (Cheap Satanism)

by Patrick Bruneel

Het blijft een probleem, de taalgrens oversteken. Er wordt ongetwijfeld interessante muziek gemaakt in het Franstalige gedeelte van ons apenland maar er enige belangstelling voor wekken in het Vlaams sprekende gedeelte, dat is een ander paar mouwen. Veel Waalse muzikanten kijken dan ook eerder richting Frankrijk dan richting Vlaanderen (en Nederland) om hun deuntjes te slijten. Er zijn nochtans labels die het proberen, maar ook die hebben behoorlijk wat moeite om voor die Franstalige liedjes enige voedingsbodem te vinden. We geven het grif toe, we struikelen zelf meermaals over die taal die we niet goed genoeg spreken en begrijpen, waardoor we op de muziek zelf zijn aangewezen.

Soms doen we iets meer moeite omdat een artiest wordt vergeleken met de een of andere band waar we wel een connectie mee hebben. Zo eentje is Lem. Bij momenten duikt het trio bij ons een band als Polyphonic Size op, waarmee we hier en daar wel wat verwantschap menen te horen.

De drie leden hebben in elk geval al hun sporen verdient in de afgelopen jaren. Nikola Ekla, ook Ming en ex-Les Brochettes, begon Lem als een solo-avontuur in 2003 maar de afgelopen 17 jaar laat hij zich flankeren door bassist Cha! (ex-Lady Fucked Up, Scraboutcha, Refuinn Kitsune) en drummer extra-ordinaire Wilf Plum. Het is die laatste die bij ons enige bellen deed rinkelen. Die naam kennen we, van Dog Faced Hermans bijvoorbeeld,, van Jackdaw With Crowbar, van het Ex Orkest en recenter ook van Orchestre Tout Puissant Marcel Duchamp.

Postpunksynths, donkere Franstalige poëzie (of zo menen we het toch te begrijpen) en aardige liedjes met hier en daar een dubby bas, het heeft wel iets. Want, en dat is verrassend, Plum bast, Flo Cha! houdt zich bezig met de synthesizers en Ekla verzorgt de zang. Geen drum, geen gitaar en dat zorgt toch voor een heel andere sfeer dan we in eerste instantie hadden verwacht.

Het gros van de liedjes klinken zelfs behoorlijk aanstekelijk en zullen ongetwijfeld over de taalgrens enige potten breken. Dat zal bij ons wellicht minder zijn, al kan de naam van Plum wel wat verdwaalde zielen overtuigen om Lem een kans te geven. Wij deden het alvast en we hebben het ons niet beklaagd.

FacebookWebsite

You may also like

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More