Degenen die beweren dat West-Vlaams geen wereldtaal is, zijn door Dudsekop met hun koavezwarte metal al meerdere keren op zowel hun ongelijk als op diverse stevige muilperen getrakteerd. Kwatongen zullen ongetwijfeld opwerpen dat van black metal per definitie geen hol te verstaan valt dus dan maakt het niet uit in welke taal je zingt. Wij omschrijven het liever als “de taal van black metal is universeel waarbij de emoties primeren op het letterlijke verstaan van de woorden”. Feit is doodeenvoudig dat het oud-Iepers waarvan Dudsekop zich doorgaans bedient in de teksten geenszins betekent dat de band enkel bekendheid vergaart in de Westhoek. Het vijftal doet middels de ep Kwelling opnieuw van zich spreken.

Sterker nog, het richt de blik zelfs tot ver buiten de landsgrenzen doordat de vocalen op titeltrack Kwelling worden verzorgd door Hulder die reeds geruime tijd resideert in de Verenigde Staten. Weliswaar ooit geboren als Marliese Beeuwsaert in Duffel, is er niet enkel een Vlaamse connectie, de dame in kwestie heeft binnen de donkergeblakerde underground scene ruimschoots haar strepen verdiend. Niet dat vaste zanger Tijs Verhelst plots uit beeld is verdwenen.
Op 1985 brult de sympathieke beer als voorheen. Op Kwelling is het echter Hulder die eventjes in de verf zet dat brullen al lang geen mannelijk privilege meer is. Het leuke bij Dudsekop is dat het toch altijd ergens een herkenbaarheid meedraagt, in niet geringe mate bepaald door het – melodieuze – gitaarwerk van Joost Noyelle en spitsbroeder Wouter Vandaele.
Net zoals bij de vorige ep Godvergeten prijkt er ook nu een akoestische song op Kwelling. Teekn Van Leevn mag dan wel ingetogen zijn en helemaal niet rauw beukend zoals we Dudsekop doorgaans kennen, qua diepsnijdende donkerte doet deze afsluiter niet onder voor de andere twee tracks. Wie zei daar ook alweer dat blackmetal enkel bestaat uit rammend gebrul en gekrijs?! Dudsekop bewijst dat ze van alle markten thuis zijn en doet dat als vanouds op eigen onnavolgbare wijze.
Als we één puntje van kritiek mogen leveren: drie songs is verdomd weinig! Hoog tijd om onze duistere ziel te verblijden met nog eens een full-album.


