THOT

by Hans Vermeulen

THOT is sinds de release van Fleuve (november 2017) aan een geweldige opmars bezig. Optredens in Magasin 4, Dunk! Festival, en ook Dour en de Gentse Feesten in de Kinky Star. Zanger Grégoire Fray heeft erg bewogen maanden achter de rug maar vond toch nog de tijd om ons even te woord te staan.

© THOT

Het is redelijk evident om te zeggen dat het luisteren naar Fleuve een veelgelaagde ervaring is met veel nadruk op het minder toegankelijke. Alles op het album lijkt goed doordacht, maar in extreme mate. Welk van de volgende aspecten beïnvloedde elkaar of was het interactie in alle richtingen? De donkere atmosfeer, de mystieke industriële gloed, de naam van de band die rechtstreeks naar de dood verwijst…
Het is waar dat THOT de naam is van de Egyptische god die de leiding had over het oordeel van de dood. Hij werd echter ook sterk geassocieerd met de arbitrage van goddelijke geschillen, de magie, schrijfrituelen en de ontwikkeling van de wetenschap. En over Fleuve gesproken, de belangrijkste invloeden blijven het Europese continent, de culturele geschiedenis, de inspiratie van de natuur, vrouwen, transcendentie en mijn eigen queeste tussen deze factoren.

Was Sergey Tankian invloedrijk? Meer nog dan pakweg Nine Inch Nails of zelfs Chelsea Wolfe?
Voor deze plaat geen van de drie in feite.

We hebben nog nooit een plaat gehoord met zoveel leerstof aardrijkskunde … Waarom deze rivieren en waarom de mysterieuze benadering van het albumontwerp? Met andere woorden, dit is duidelijk een complex resultaat van persoonlijke indrukken of is het niets meer dan een gimmick?
Ik heb een persoonlijke link naar al die rivieren. Het openingsnummer Icauna verwijst bijvoorbeeld naar l’Yonne, de rivier die zijn naam geeft aan het deel van Frankrijk waar ik ben geboren en getogen. Vltava stroomt door de hoofdstad van Tsjechië, Praag, een stad die ik bijna twee keer per jaar bezoek en waar ik me thuis voel. Rhein is een ode aan mensen die op pad gaan, of het nu een reis naar een nieuw leven is of louter muzikanten die op tournee gaan. Leuk weetje hierover is dat ik onlangs ontdekte (nadat het nummer was opgenomen) dat een deel van de familie van mijn vader aan de Bodensee woont (waarin de Rijn stroomt) en hun huis heeft verlaten om een ander leven op te zoeken, zie je? De persoonlijke indruk was er al en ik wist dat zelfs niet eens toen ik het liedje schreef. Maar misschien voelde ik het ergens.

Hoe verklaar je dat Fleuve een waas van invloeden en noise blijft wanneer je twee of drie keer luistert, om uiteindelijk lagen van indrukwekkende en zelfs innovatieve songstructuren vrij te geven wanneer de luisteraar in jouw ziel en gedachten wil graven?
Eerlijk gezegd kan ik het n