ILA

by Didier Becu

Nood breekt wet, of toch meestal. In normale omstandigheden zouden we ILA als trio op het podium moeten zien. Maar de shows rond de Montage ep werden, voor de welgekende reden, naar een latere datum verschoven, maar door de Live Untapped Sessions zien we vanavond (9 april) Ilayda nog eens alleen aan het werk. Een babbel, vanop veilige afstand!

Dag Ilayda, ILA is al eventjes niet meer jouw soloproject maar een heuse band. Daarmee voelt ILA meteen ook aan als een nieuwe band. Ervaar je dat ook zo, en ik heb het dan vooral over het muzikale aspect?
De band draagt nog wel de eerste drie letters van mijn naam maar Cas en Sam maken een even groot deel uit van ILA als ik. We werken samen nauw aan de muziek nadat ik afkom met een rode draad of sfeer.

Onlangs verscheen de tweede ep Montage. Hoe zijn de reacties erop en hoe tevreden ben je er zelf mee?
De reacties waren positief, zeker ook op de liveshows. Twenty-two en Nude hebben ook wat airplay gekregen en zijn in fijne playlistjes beland. Ik ben moeilijk tevreden met mijn werk, maar ik ben wel trots op Montage, de jongens en wat we er tot nu toe mee hebben kunnen doen. Montage heeft ons ook gebracht bij ons huidig management/label Christoph Elskens en booker Doris Vanistendael, waar we immens blij mee zijn.

ILA zweeft altijd wel ergens tussen hoop en wanhoop, maar echt licht wordt het nooit. Word je aangetrokken naar dat donkere kantje?
Gemakkelijker toch. Op de een of andere manier spreekt het donkere mij meer aan, daar haal ik het meeste uit.

Voor zo’n intense muziek dien je wel met drie gelijkgestemde zielen te zijn. Ilayda, Cas en Sam zitten op één lijn, wat dat betreft?
We voelen elkaar en de richting die we uit willen heel goed aan. Mijn instrument is een verlengstuk van mezelf en idem bij de jongens.