Home Interview BELOMORKANAL

BELOMORKANAL

by Nel Mertens

Dishwash is een gloednieuw Belgisch underground muziekcollectief, dat als eventlabel en bookingagency psych, doom, stoner, lo-fi en gaze in zijn muzikale hart draagt. Op woensdag 26 februari laat Dishwash het podium van de Kinky Star in Gent donkerzwaar vollopen met twee Belgische bands: Aufhebung en Belomorkanal. En die laatste leren we alvast beter kennen in dit gesprek met gitarist Sebastiaan Wets.

“Belomorkanal is de poging om al het schone en donkere uit het leven zo integer mogelijk om te zetten in muziek.” Niet eenvoudig om dat zonder woorden weer te geven. Wat zijn de elementen in jullie geluid die daarom niet mogen ontbreken?
Dat is vrij moeilijk te beantwoorden. Schoonheid en donkerheid zijn enorm subjectieve en persoonlijke zaken, maar in ieder geval proberen we echt te maken wat mooi is en wat goed voelt. Dat gevoel heeft zich over een lange tijd ontwikkeld, aangezien we reeds als kinderen intensief met muziek bezig waren. We hebben in ieder geval elk een uitgesproken gevoel voor geluid en vibes. We gaan dan ook heel ver in de zoektocht naar het juiste geluid voor onze muziek: onze bassist is een technisch wonder en heeft zelfs mijn versterkers, voorversterkers en enkele van onze pedalen zelf gebouwd, ontworpen, gemod, …
Specifieke elementen zijn moeilijk aan te duiden, maar waar Belomorkanal komt, zijn drie zaken gegarandeerd: alles overmeesterend maar warm gedreun, afgewisseld met bitterzoete melancholie en gedragen op een enorm gevoelsmatige ritmesectie.

Hoe ontstaat een Belomorkanal-nummer?
Gewoonlijk schrijf ik de nummers thuis op gitaar of op piano. Beginnend bij een melodietje dat spontaan uit de vingers of uit het hoofd komt, speel ik met de verschillende richtingen en gevoelens die het kan opwekken. Meestal gaat de keuze voor de ‘verhaallijn’ van het nummer gepaard met de keuze van de titel, die als gevoelsmatige richtingwijzer dient. Met een idee van wat de andere partijen zouden kunnen worden, neem ik het mee naar de repetitie, waar Benji (Benjamin Jacobs) en Sikes (Simon Bormans) (en in de toekomst ongetwijfeld Albert, die een op wereldreis vertrekkende Sikes vervangt) doorgaans betere alternatieve partijen voorleggen. Daarna kiezen we wat het beste ‘werkt’ in het nummer. Het meest recente en wellicht vele toekomstige nummers zijn echter al in een vroeger stadium naar de band gebracht en in sterkere mate als band geschreven, wat enorm vlot gaat.

Wat jullie produceren wordt omschreven als ‘metal gemixt met sprankels hoop in de vorm van goedkope vodka en straffe tabak’, maar hoe beschrijven jullie zelf graag wat jullie doen?
Prutsen met geluid, zoeken naar schoonheid en riffs die adrenaline door het lijf laten pompen. Ik vind me niet bepaald een heel goede gitarist, maar ik ben wel blij met de inspiratie die ik heb. Sinds ik mij heb omringd met oerdegelijke muzikanten, waarvan één ook nog eens een technisch wonder, is het gewoon amuseren en experimenteren met elk muzikaal idee. Zolang we het fantastisch vinden en voelen dat het binnen het algemeen gevoel van de band hangt. De anderen luisteren niet al te veel naar harde muziek als metal, maar spelen onze muziek wel als van nature. Vroeger legde ik met handen en voeten uit welke ervaring, welk gevoel, welk idee waarvoor stond in elk nummer, maar nu werken we veel spontaner: we ‘maken’ zelf niet gewoon Belomorkanal in navolging van dit of dat idee, maar de samenwerking roept in ons deze muziek op.

Wat is jullie eerste muzikale herinnering?
Seb: Papa’s cd’s leren opzetten. En papa die me een gitaar in de handen stak.
Benji: Papa die gitaar voor me speelde.
Albert: Zus die piano speelde, maar niet voor mij.
Sikes: Op dit moment, niet bereikbaar, maar waarschijnlijk geen al te verrijkende herinneringen.

Wat is jullie muzikale natte droom? Doel? Wens?
Kunnen leven van onze eigen muziek en eventueel van muziek schrijven voor films.

Bedankt Seb, Benji, Albert en Sikes om ons bij deze even mee te laten kijken in jullie muzikale gedachten!

You may also like