Inventief omgaan met het eigen muzikale verleden, dat is eigenlijk kort en bondig wat het Italiaanse trio Zu doet op zijn nieuwe, meer dan een beetje uitstekende nieuwe plaat Ferrum Sidereum.
Jazzmetal is steevast hun ding geweest, soms iets meer de nadruk op jazz, soms wat mer op pompende metal instrumentals. Doorheen de jaren, de band is actief sinds 1997 en debuteerden met het album Bromio (cd, Wide) in 1999, een nog steeds invloedrijk album dat in 2024 opnieuw werd uitgebracht, dit keer lp vinyl door Subsound.
Sindsdien bleef de band evolueren, werkten ze samen met onder meer Mike Patton, Ruins en David Tibet (Current 93, als Zu93). Nu en dan een pauze inlassen, al dan niet gewenst (covid iemand?) en zich steeds verder ontplooien tot een band die uniek blijkt in zijn soort. Prog, industrial, punk, metal, jazz en wat al niet meer, Massimo Pupillo, Lucas T. Mai en een regelmatig wisselende drummer, tegenwoordig is dat Paolo Mongardi, draaien er hun instrumenten niet voor om.
Ferrum Sidereum lijkt zowat de kers op de taart voor de carrière van het trio, dat begon in Ostia en deze keer vooral in Bologna vertoefde om de nummers die dit tachtig minuten in beslag nemende dubbelalbum vorm te geven. Twee jaar waren de drie heren in de weer door middel van eindeloos repeteren en improviseren om de elf nummers die de plaat bevat, vorm te geven.
Geen evidentie natuurlijk om blijvend te variëren, niet in herhaling te vallen (ook al omdat de band meer dan vijftien albums om hun naam heeft staan) en ervoor te zorgen dat de luisteraar doorheen een klein anderhalf uur niet van verveling zelf aan het musiceren gaat.
Elk nummer is anders en toch weer onweerlegbaar klinkend als Zu, zoals de band altijd al heeft geklonken eigenlijk. Die pompende bas (Pupillo) is meteen herkenbaar, net als de baritonsaxofoon van Mai, al is die niet altijd (prominent) aanwezig. Dat hoeft ook niet, want Mai kan net zo goed overweg met keyboards en synthesizers, terwijl Pupillo ook een twaalfsnarige gitaar de nodige afranselingen geeft. Mongardi houdt alles strak bij elkaar met zijn efficiënte drumwerk en de band houdt het, wij prijzen ons gelukkig, nog steeds bij puur instrumentale muziek. Heerlijk is dat.
Wij houden alvast donderdag 16 april vrij om Zu te gaan aanschouwen in het Wildste Westen in Kortrijk, alwaar Dälek de support zal doen. Een cirkeltje als het ware, want in 2005 kwam de ep Dälek Vs Zu Feat. Økapi (Wallace)uit. Kunnen ze samen meteen een feestje bouwen.
