Home Belgisch SKISKA SKOOPER

SKISKA SKOOPER

by Didier Becu

Surreality Check. En daarmee heb je de titel van de tweede Skiska Skooper. Wederom trok de band zich geen bal aan van wat anderen er van vonden en bedachten ze hun eigen brouwsel waarin wanhoop en hoop zeer dicht bij elkaar liggen. Noise zonder dat het echt noise is. Skiska Skooper dus. Een diepgaand (vinden we toch) gesprek met zanger Mathias Bex.

Dag heren. Uw tweede worp ligt te blinken in de platenwinkels. Wat is het verschil tussen Surreality Check en Universal Space Shifter?
Surreality Check is vooral een doordachte keuze, waar Universal Space Shifter eerder een spur of the moment was. Ik had een duidelijke visie waar ik met Surreality Check naartoe wilde, nog voor de meeste nummers daarvan geschreven waren. We hebben er dan ook voor gezorgd dat het totaalplaatje perfect ineen past. Twee jaar geleden was het eerder van: “We hebben genoeg materiaal om een plaat op te nemen, dus dan zullen we dat maar even doen.” (lacht)

Het mag duidelijk zijn, jullie doen wat jullie willen. Een debuut afsluiten met een 40 minuten durende jamsessie wijst op ballen aan het lijf hebben, maar het was ook niet zonder enig gevaar. Spijt van deze beslissing of niet?
Absoluut niet. Ik luister daar dus ook nog wel geregeld naar in de auto. (lacht) In alle madness die Introvert Party is, vind ik dat we er best goed in geslaagd zijn het ook effectief beluisterbaar te maken, zonder dat je je begint te vervelen na 5 minuten. Dat basintermezzo op de 23ste minuut is nog steeds mijn hoogtepunt van die eerste plaat. (lacht) Ik denk niet dat we direct nog eens zo’n farce gaan uithalen, maar zeg nooit nooit natuurlijk. Kwestie dat ik het ook een goed idee vond om een stapje verder te gaan met daar ook een videoclip voor te maken. (lacht)

Skiska Skooper lijkt wel een band zonder middenweg. You love it or you hate it. Hoe gaan jullie daarmee om?
Het is natuurlijk altijd leuker als mensen het goed vinden, maar in de eerste plaats vind ik het belangrijk dat ik het zelf goed vind. Ik ga nooit of te nimmer muziek maken voor iemand anders. Daardoor stoot je hier en daar wel wat mensen voor de kop, maar ja… Je kan niet voor iedereen goed doen. Ik ben blij dat ik mezelf niet moet verwijten dat ik compromissen heb moeten sluiten of keuzes heb moeten maken waar ik niet achter stond.

Laten we het maar eens hebben over de negatieve kritieken. Kan het zijn omdat mensen er niks van begrepen hebben?
Ik maak mezelf dat toch wijs, ja. (lacht) Als ik soms zo iets lees of hoor, denk ik echt van: “Neeje, ge snapt het nie.” (lacht) Maar dat zal waarschijnlijk ook mijn trots