Wouter Thijssen brengt in maart het album Broer uit, een ode aan diens broer en de jeugd die ze samen beleefden. De voortreffelijke singles Willie en Wondermooie Rotzooi zijn alvast enorm veelbelovend. Toen we de sympathieke muzikant recent spraken in Bar Bakeliet, kwam ook de Eilandrubriek op Luminous Dash ter sprake. En ja, Wouter wou graag zijn eilandplaten met ons en de wereld delen. De neerslag van ons gesprek toen lees je één van de komende weken op deze pagina’s, maar eerst laten we Wouter graag aan het woord over die platen op zijn eiland.
SUEDE – Dog Man Star (1994)
Suede zal altijd achtervolgd worden door het etiket ‘aanstichters van Britpop’, maar Dog Man Star staat muzikaal en thematisch mijlenver af van klassiekers als Definitely Maybe of Parklife. De donkere romantiek van songs als Heroine, We Are The Pigs en The Asphalt World was de perfecte soundtrack bij mijn Antwerpse studentenjaren. Brett Andersons weltschmerz en het weelderige gitaargeweld van Bernard Butler waren de enige drugs die ik nodig had om die bewogen jaren door te komen.
KISS – The Originals (1976)
Een dierbaar stukje kindertijd, de eerste drie KISS-platen die er vanaf mijn vroegste herinneringen simpelweg altijd waren, hier voor de handigheid (en de valsspelerij) herverpakt als 1 boxset. Als kleine dreumes was ik betoverd door de flamboyante hoezen en het spervuur aan riffs dat uit de groeven spatte. Black Diamond is een monoliet van een rocksong en de memorabele solo’s van de betreurde Ace Frehley zijn songs op zichzelf. Als iemand een definitie zoekt voor het Engelse woord ‘swagger’, verwijs hem/haar dan door naar de Stones-y opener Strutter.
THE MYSTERINES – Reeling (2022)
Al is het één van mijn talenten, een mens kan niet enkel in het verleden blijven leven. Reeling is een woest, passioneel debuut vol venijnige gitaarrock van een jonge, hongerige band. Ook geruststellend om in de gedaante van Lia Metcalfe nog eens een zangeres in de traditie van PJ Harvey of Courtney Love gevaarlijk te horen uithalen. Jammer voor The Queen Is Dead (The Smiths) of The Slider (T. Rex), maar zonder vrouwelijk gezelschap zou de lol er op dat eiland ook snel vanaf zijn.
