Home ReviewsAlbum Reviews DREUN – 10111 (Wool-E Discs)

DREUN – 10111 (Wool-E Discs)

by Patrick Bruneel

Een label mag al eens ambitieus zijn. Een artiest mag dat natuurlijk net zo goed. Als artiest en label dan nog eens overeenstemming bereiken, kan de ambitie worden waargemaakt. Dus koos Wool-E Discs voor deel 7 van de Belgian Neumusikreeks voor Dreun. Die leverde materiaal af voor vier cd’s, die door het label in een fraaie box werden gestopt met een begeleidend boekje.

Zonder een noot te hebben gehoord, worden we al een beetje duizelig van het hoesontwerp. 0 en 1 zijn dominant, en ergens ertussen is het label en de artiestennaam terug te vinden. En als onze ogen een keer meewillen, vinden we zelfs welke van de vier cd’s we het eerst moeten opzetten. Met gele en rode accenten op de binnenhoesjes, krijgt het ontwerp enige extra kleur, al zijn het ook hier voornamelijk nullen en eentjes die de dienst uitmaken.

Dreun koos voor dit project voor het binaire systeem, 0 en 1 dus, als startpunt voor de muziek die ietwat klinkt als drones maar het niet zijn. Donkere ambient komt dichter in de buurt, al doen we deze oefening met het binaire systeem ook daarmee tekort. Er is namelijk heel wat variatie te horen. Sommige nummers zijn als een ruimtewandeling door het absolute niets, andere klinken dromerig, als een bed vol herfstbladeren.

Joost Carpentier, de man achter Dreun, kiest bij dit project voor het spelen met die binaire codes. Zo betekent de titel van de box 10111 eigenlijk 23, en dat is ook het aantal nummers dat we krijgen voorgeschoteld. In totaal behelzen die bijna vijf uur, bij momenten behoorlijk meditatieve muziek, waarbij naar believen kan gefilosofeerd worden. Carpentier, die ook actief is als Jovica Storer, Sjoko, Cycles Of Moebius en Critical Fluids, geeft bij elk nummer een aanzet in het bijgeleverde boekje. ‘Soms speelt de oude energie nog op en strooit heilzame verwarring’ of ‘Patronen verdwijnen eenmaal men werk maakt van aandacht voor het niet ontginbare’. Het mag al eens diep gaan.

Voor veel luisteraars zal deze box een beetje te veel van het goede zijn. Terwijl we hier toch maar binnen zitten terwijl er buiten een fel onweer woedt, is dit eigenlijk ideale muziek (of achtergrondgedreun) om bij te werken (of dromen). Dat komt voor een deel ook doordat de klemtonen per cd, of per deel van de nummers, elders ligt. Tribaal aandoende trommels in een trippy sfeer, gewoon donkere ambient, meer droney stukken, meer zwijmelsynthesizermuziek, het staat er allemaal op waardoor geen enkel deel verveelt. Het is net de variatie en de experimenteerdrift met het binaire die deze box niet alleen qua vorm tot een hebbeding maakt maar ook de muziek zelf mag er best zijn.

https://belgianneumusik.be/album/wed022-10111

http://www.c-o-l-o-u-r-s.com/artists/dreun

You may also like