Als je de term ‘elektronische muziek’ in de mond neemt, hebben de meeste muziekliefhebbers steevast iets anders in hun hoofd dan de muziek die This Morn’ Omina uitbrengt. De ritualistische insteek die bezieler Mika Goedrijk verweeft in zijn tribal idustrial-creaties, draagt sinds 1996 zijn stempel, herkenbaar als zijn authentieke sound.
Zijn nieuwe album Insha is pas verschenen en daarover vertelt hij het volgende: “Het album markeert zowel een terugkeer als een uitbreiding, waarbij paden die ooit als onvruchtbaar werden beschouwd, opnieuw worden bewandeld en heropend als toegangspoorten tot oorspronkelijke krachten en primaire intentie. Insha, gecreëerd in nauwe samenwerking met Konchong-Gyaltsen (Nam-Khar), is geworteld in convergentie in plaats van continuïteit. Losgekoppeld van de logica van trilogieën of cyclische verhalen, richt Insha zich direct op de bronnen die de schepping zelf aandrijven. Het album functioneert als een gerichte verkenning van manifestatie, waarbij niet alleen vorm en geluid worden onderzocht, maar ook de energetische mechanismen die het mogelijk maken dat ritueel, intentie en materie ontstaan.”
Wie nu nog meer verward is over wat ze mogen verwachten, moet gewoon luisteren. En vooral ervaren. Acht tracks met net geen 50 minuten die ons meenemen in een meeslepende, donker sonische rite.
Als de duisternis helend kan zijn, dan is Heralds een veelbelovende voorbode. Het logge dreigende, doffe ritme voelt op één of andere manier warm omhelzend aan, met zijn texturen, compact als glanzend zwart fluweel, terwijl schreeuwende electro-uithalen angstaanjagend als een gezang des doods klinken en we daartussen toch hoopgevend twinkelende details mogen ontwaren. Tephra laat ritmes en elektronische details druppelen in een sobere, donkere soundscape. Eenvoud klinkt magisch, tot een galm van donkere soundscapes de bovenhand neemt en het natuurlijke gedruppel in een sterk spanningsveld overstemt.
Onder het sonische weefsel dat 7Sekhem draagt, borrelen ritmische synthloops. Vocalen zijn intelligent spaarzaam ingezet om op de juiste momenten fragmentarische emoties toe te voegen in een onaards mooie track. Onrust schuilt in Man~jus´ri¯, tot Oriëntaalse invloeden en Boeddhistische verwijzingen het overnemen. Geen nieuwigheid in Goedrijks tracks, maar deze keer klinken ze opzwepend natuurlijk, en neemt het ritme onze hartslag over. Doet deud! Onaards, meer bevreemdend en duister klinkt Nalanda, waarin de ritmiek opnieuw sterk en divers uitgewerkt is, zonder de track over te nemen.
Met een titel als Exodus, verbaast het niet dat de soundscapes aangescherpt worden door sterke repetitieve ritmes, in schoonheid vervuild door aanzwellende en weer afnemende demonische noise. Een dominante track op het album, hoewel het – ondanks het extravagante genre waarin This Morn’Omina zich beweegt – spontaan onder onze huid kruipt. Dreigend elektronische golven duwen Sannyasin vooruit in een mantra van geluid. Beklijvend. Body of Light sluit af met soundscapes die geest en lichaam kunnen laten stralen. Als je stopt met luisteren. En vooral ervaart. Insha is alweer een meeslepend sterk album dat je dwingt om in één keer te beluisteren, als een ritueel dat niet onderbroken mag worden, als een ceremonie voor elke luisteraar.
This Morn’Omina is dit jaar dertig jaar actief en dat vieren ze op 21/8 op La Luna Obscura in Oostende, met een speciale en exclusieve show.
