Als je in 1978 een band oprichtte, samen met Joy Division, Happy Mondays, New Order, A Certain Ratio…onder het legendarische gitzwarte label Factory Records terechtkwam en er nu nog steeds stevig gegrond staat, mogen we van een cultband spreken. De Brusselse newwave-/ postpunkband rond bassist, zanger en songwriter Michel Sordinia,The Names, is er zo één.
De heren waren gedurende de jaren niet altijd even zichtbaar actief, maar vielen niet helemaal stil. Zo konden we Sordinia, bijgestaan door gitarist Marc Deprez, drummer Laurent Loddewyckx en toetsenist/ pianist Christophe Boulenger, in 2015 live aan het werk zien toen ze hun vierde album Stranger Than You kwamen voorstellen in de Novanois in Brussel.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2024/05/a0472591812_10-1024x1024.jpg)
Ontstaan in de jaren waarin de postpunk écht leefde, herleefden The Names anno 2024. Zo hoorden we hun nummer Life By The Sea onlangs in de vijfde aflevering van de populaire Vlaamse fictie-/horrorreeks Styx op Streamz opduiken en kregen we onlangs de twee singles Far From The Factories en Apophenia te horen.
En daar breiden ze verder aan voor, met als resultaat de ep Volume met vier betoverende nummers die een nieuw dynamisch en eclectisch hoofdstuk inleiden voor The Names.
Far From The Factories bulkt van het Manchester-sfeertje, met melodieuze synths, het bezwerend dreigende gezang van de introspectieve tekst en gitaren die hier en daar best straf uithalen.
Met lange omzwervingen langs de complexiteit van de liefde en tragedies als die van Romeo & Julia en Tristan & Isolde, neemt Mort D’Amour ons mee in een mix van triphopbeats en romantische melodieën. Erg fijn, ‘laidback’ drumwerk, melodische snaren en zwevende synthlijnen omringen de donkere dreiging bezongen in deze duistere ballade.
Watching For The New World is een krachtige newwavetrack, met pakkende hooks en filmische grooves. Een verleidelijke blik op een toekomst die misschien niet zo rooskleurig is als hij lijkt…
En om af te sluiten, verrassen The Names met een heel andere sound. Laudanum verkent – als een van opium en kruiden doordrongen epos – de impact van geestverruimende middelen op creativiteit. Een prachtig pianostuk, waarin de bitterheid klinkt in de beangstigend mooie zanglijn, neemt ons mee in mysterieuze duisternis.
“Dit nummer is echter geschreven en gespeeld zonder gebruik te maken van illegale drugs of stoffen”, laat Michel – met een grote glimlach op zijn gezicht – weten.
Na hun stiltes doorheen de jaren, kunnen wij met dit (zopas iets luider gezette) Volume zonder moeite gerust weer wennen aan het geluid van deze postpunk-/ newwavelegende!
Volume is digitaal verschenen via Alfa Matrix/ Spleen + en laat ons proeven van iets donkermoois, dat dit jaar nog gevolgd wordt met het nieuwe studio-album Encore.