Organoid is een band die opgericht werd door een paar studenten van de PXL-school in Hasselt. Zonder dat we je willen overdonderen met nietszeggende vooroordelen, denk je ongetwijfeld dat het om mensen gaat die de dingen graag moeilijk maken. Om maar meteen één vooroordeel tot waarheid om te buigen: Axel Ausloos, Teun Maessen, Lore Borremans, Nathan Stevens, Kiran Goossens en Gilles de Heer kiezen met Organoid zeker niet voor de gemakkelijkste weg.
Ze noemen het dan ook een combinatie van artrock en lo-fi, maar voor ons part mag je dit ook vertalen naar avontuurlijke muziek waarin van alles te ontdekken valt.
Na een resem songs die op hun VI.BE-pagina gedropt werden, hebben ze met VIVO! een eerste ep uit waarop vijf nummers staan. Vijf songs die qua stijl nauwelijks iets met elkaar gemeen hebben, behalve dat je je aan iets unieks mag verwachten.
Neem nu Network, een heerlijk noise-nummer dat schatplichtig is aan de beats van het Franse chanson en daardoor ook een beetje aan Stereolab. Een melange van de beste muzikale ingrediënten. Soms ontaardt het in een pure kakofonie zoals Theme For Television met punky ritmes die op het eerste gehoor met elkaar in de clinch liggen, maar alsnog resulteren in explosieve postpunk zoals alleen The Ex het zou kunnen verzinnen.
Alles kan, zoals de pulserende zware industriële beats die de pompende hartslag van Innocent vormen, vrij vlug afgewisseld door de hemelse vocals van Lorre Borremans – inderdaad van Blue Robin – die er een zalvend dreampop-touch aan geven. Mooi, maar best ook wel een tikkeltje beangstigend.
Soms dansbaar, hoewel dat voor discussie vatbaar is. Zo hoor je in Selfish allerlei Afrikaanse ritmes die zich verzoenen met postpunk. Heerlijk.
Uitsmijter is Ego dat aanvoelt als een rollercoaster waar je darmen hopeloos van overhoop komen te liggen. En dan nog wel met een rit van zo’n zeven minuten. VIVO! is een heerlijk plaatje!
