Je kunt er je klok op gelijk zetten, om de twee jaar vuren de heren De Gieter en Burroughs een nieuwe release van Doodseskader op je af. Weinig bands verkennen het spectrum van de muziek zo wijd als dit duo. Van industrial over hiphop, house, rock en nog een resem andere invloeden en stijlen, noem het op en als verzamelnaam rolt Doodseskader uit de computer. Het maakt hen uniek qua sound maar zorgt er evenzeer voor dat een deel van de muziekliefhebbers er niet voor te vinden valt wegens té allesomvattend. Degenen die er wél voor vallen – euh jawel, ondergetekende bijvoorbeeld – kijken telkens met spanning uit naar hetgeen nu weer uit de breinen van het duo voortkomt want onvoorspelbaarheid is zowat de enige zekerheid.
The Change Is Me onderstreept met verve ons standpunt. Vooruitgeschoven singles Celebrity Culture Simp Farm en Weaponizing My Failures liggen muzikaal ver uit elkaar maar niettemin hebben de songs toch altijd weer een gemeenschappelijk kenmerk: rauwe intensiteit die recht bij de strot grijpt.
Persoonlijke onderwerpen vormen eveneens een rode draad doorheen het werk van Doodseskader en dat is bij The Change Is Me geenszins minder, eerder integendeel. De albumtitel was al een eerste hint dat Tim De Gieter en Siegfried Burroughs nóg driester te werk gaan op deze plaat. In navolging van de eerdere albums was Year Three de logische volgende stap geweest maar dit duo volgt enkel hun eigen logica. Resultaat: een compleet album naar de prullenbak verwezen omdat de nummers naar hun gevoel niet langer weergaven wie ze op vandaag zijn. Het getuigt van de drive die de twee aan de dag leggen. Enkel waar ze voor de volle 100 procent achter staan, ziet het daglicht. Artistiek hét teken van absolute vrijheid, commercieel misschien niet altijd de sterkste insteek.
Wie niet wild werd van hun eerdere releases, wordt wellicht compleet horendol van de nieuwe plaat. Niet dat ze op hun voorgaande werk rekening hielden met grenzen maar ze glijden enkel nog ruimer de atmosfeer in met The Change Is Me. Als je er geen probleem mee hebt dat de halve wereld je als potentieel materiaal ziet voor een residentiële opname in de psychiatrie, dan kunnen we enkel aanraden om The Change Is Me eens te beluisteren met een koptelefoon. Geheel terzijde: neem wel een bluetooth exemplaar want eentje met kabel zorgt voor ongelukken, geloof ons, we tried.
Sowieso zijn er momenten dat het voor de buitenwereld zal lijken alsof je ergens een kortsluiting doorheen je lijf krijgt als je tracht om de muziek te voelen. Het zal ons worst wezen wat de rest van de wereld van ons denkt, dit is hoe Doodseskader hoort te voelen: een intense ervaring die je volledig opslorpt. Er is naar ons gevoel maar één voorwaarde om ten volle de gewaarwording te beleven en dat is absolute overgave.
Bij elke release van Doodseskader vonden we dat de intensiteit nog toenam en iedere keer weer stellen we ons de vraag hoe ze erin slagen om het naar een nog hoger niveau te tillen. Komt nog bij dat de vraag rijst waar dit ooit kan eindigen. Feit is dat The Change Is Me een ronduit verpletterende indruk maakt. Dat vermoeden rees al bij de singles en wordt enkel bevestigd.
Absoluut onmogelijk om een favoriete track uit te kiezen. We houden enorm van albums die erom vragen als geheel te worden verorberd en dat is met The Change Is Me meer dan ooit het geval. Nee we gaan niet het gehele album hier fileren, beleef de ervaring vooral zelf! We durven overigens nu al zeggen dat het live nog harder binnenkomt – we spreken hier uit eerdere ervaringen – dus wie nog geen ticket heeft voor één (of meer) van de komende gelegenheden, kom achteraf niet zeggen dat we je niet verwittigd hebben!
17/04 – Club Wintercircus, Gent (album release show)
23/04 – Bootstraat, Hasselt
02/05 – De Duystere Markt @ Klokgebouw, Eindhoven (NL)
05/05 – Point Ephémère, Parijs (FR)
08/05- Trix, Antwerpen
09/05 – Ancienne Belgique, Brussel
05/06 – Paard, Den Haag (NL)
13/06 – Into The Grave Festival, Leeuwarden (NL)
23/08 – Duister Collectief, Utrecht (NL)
