De zomer staat niet alleen voor zon, festivals en zwoele avonden, maar ook voor muziek die zich vastzet in je geheugen en elk jaar opnieuw datzelfde gevoel oproept. We vroegen aan LuSid welke songs hun zomer kleuren, wat voor hen de ultieme zomerhit is, waar ze inspiratie vinden wanneer de temperaturen stijgen en wat festivals eigenlijk met hen doen. Tot slot kijken ze ook al even vooruit: wat mogen we in het najaar van hen verwachten?
Welke song of welk album roept bij jullie meteen een zomers gevoel op?
Michiel: Sun Goes Down van Robin Schulz en Broken Wings van Mr. Mister. Deze laatste is niet meteen een zomerhit, maar roept wel een zomers gevoel op.
Sid: Blur van Blur is voor mij een echt zomeralbum. Maar ook Lost van Frank Ocean en Sky and Sand van Paul Kalkbrenner zijn nummers die ik elke zomer vele keren beluister.
Jan: Chan Chan van Buena Vista Social Club.
Stefan: Ik hoorde Jesus, Etc. van Wilco ooit voor het eerst na een zomerse barbecue en sindsdien associeer ik het nummer steeds met de zomer, hoewel het natuurlijk niet echt een zomers nummer is. Thinking of a Place van The War on Drugs breng ik ook in verband met de zomer omdat dit vaak de soundtrack is bij onze autoritten op vakantie. Is It Like Today van World Party geeft me ook altijd dat zomerse gevoel.
Wat is volgens jullie de ultieme zomerhit aller tijden?
Michiel: Tarzan Boy van Baltimora, Boys van Sabrina en, meer recent, My Love (ft. Jess Glynne) van Route 94 (2014). Die laatste is echt een geniale song.
Sid: Voor mij is dit Everybody’s Free (To Wear Sunscreen) van Baz Luhrmann (1997) of de versie van Sun Tan (2025).
Jan: Lambada van Kaoma.
Stefan: Here Comes the Sun van The Beatles.
Waar vinden jullie deze zomer het liefst inspiratie: in de stad, aan de kust, in de Ardennen of ergens anders?
Michiel: Op een zwoele avond met de gitaar of iets anders in de hand. Maakt niet uit waar, als het maar een aangename temperatuur is.
Sid: Ik zoek het niet te ver. In Kruibeke, het dorp waar ik woon, zijn veel akkers. Als ik op een zomerse dag even mijn hoofd wil leegmaken of tot rust wil komen, dan ga ik gewoon midden op zo’n akker liggen.
Jan: Ergens in de bergen, waar weinig volk is.
Stefan: Zonder twijfel in de overweldigende Noorse natuur.
Zomer en muziek zijn onlosmakelijk verbonden met festivals. Wat betekenen festivals voor jullie?
Michiel: Te veel mensen. Wachten aan wc’s. Maar ik vermoed dat op het podium staan een beter gevoel geeft.
Sid: Heel dure prijzen, zotte line-ups, maar vooral de drang om ooit zelf op dat grote podium te staan.
Jan: Het gevoel telkens ouder en ouder te worden, en het jaloerse gevoel dat ik liever óp dan vóór dat podium zou staan.
Stefan: Het opslorpen van zoveel mogelijk muziek tot er een lichte vorm van oververzadiging optreedt. Keuzestress. Me afvragen hoe het zou aanvoelen om er zélf te staan…
Wat is jullie mooiste, meest memorabele of meest bijzondere festivalmoment tot nu toe?
Michiel: Kyuss, 1995, op Pukkelpop.
Sid: Queens of the Stone Age, 2023, op Rock Werchter, en dan vooral het moment waarop Spiderman naar voren werd gedragen en mee op het podium ging staan.
Jan: Werchter 1997, waarbij ik alles uit de kan heb gehaald: begonnen met een bom van een optreden van Channel Zero, rond de middag gefeest met Fun Lovin’ Criminals, boos geweest omdat Radiohead Creep niet wilde spelen, onder de indruk geraakt van de energie van Jamiroquai en nog nooit iemand zó perfect en foutloos een plaat horen naspelen als The Smashing Pumpkins, om daarna compleet leeg nog The Prodigy op mijn bord te krijgen.
Stefan: Mijn meest bijzondere festivalmoment was Moondog Jr. (of heetten ze toen al Zita Swoon?) die op Pukkelpop 1997 live muziek speelde bij de film Sunrise. Dat concert vond heel laat plaats op het kleinste podium van het festival. Heel speciaal, te meer omdat Stef Kamil Carlens in het begin aan iedereen vroeg om te gaan zitten, terwijl daar helemaal geen plaats voor was.
Zijn er Belgische artiesten waar jullie deze zomer naar uitkijken op een festival, of acts die volgens jullie absoluut nog op een line-up zouden moeten staan?
Meltheads, Triggerfinger, Sons (de meesten van ons wonen in de buurt van hun hometown Melsele en zijn onvoorwaardelijke fans), Dressed Like Boys, Ronker en Intergalactic Lovers.
En tot slot: wat mogen we van jullie verwachten in het najaar?
Nieuwe muziek en, hopelijk, veel optredens.
Facebook – Instagram
