We spraken met Roosje Nilis, beter bekend als Rosie Stuart, een artieste die evenveel zon als scherpte in haar muziek stopt. Tussen festivals, nieuwe plannen en onverwachte backstage‑momenten door vertelt ze ons waar haar zomer naar klinkt, welke artiesten ze zelf wil zien en waarom lanterfanten soms net zo belangrijk is als optreden.
Welke song of welk album roept bij jou meteen een zomers gevoel op?
Mlah van Les Negresses Vertes. Instant zon op mijn gezicht.
Wat is volgens jou de ultieme zomerhit aller tijden
Let’s Go Surfing van The Drums. Dat nummer ruikt gewoon naar zonnecrème.
Waar vind je deze zomer het liefst inspiratie: de stad, de kust of de Ardennen (of iets anders)
Op festivals. Dus ik kies voor de stad. In interactie met mensen en andere muziek, daar gebeurt het.
Zomer en muziek zijn onlosmakelijk verbonden met festivals. Wat betekenen festivals voor jou
Festivals betekenen voor mij misschien nog meer als bezoeker dan als artiest. Ik ben gemaakt om artiest te zijn, maar ik denk dat ik nog meer gemaakt ben om te staan lanterfanten op de Vlasmarkt tijdens de Gentse Feesten. Want dat kan ik goed.
Wat is je mooiste, meest memorabele of meest bijzondere festivalmoment tot nu toe
Ik was op een festival in Kortrijk en toen ik een pintje bestelde aan de bar, begeleidden ze mij naar de backstage omdat ze dachten dat ik Lara Chedraoui was. Ik heb het even zo gelaten.
Zijn er Belgische artiesten waar je deze zomer naar uitkijkt op een festival, of acts die volgens jou absoluut nog op de line‑up zouden moeten staan
The Hickey Underworld. Al eeuwig fan.
En tot slot: wat mogen we van jou verwachten in het najaar
Nieuwe muziek die niet conformeert en vuil is.
