Home Interview SIGLO XX

SIGLO XX

by Luminous Dash

Op 9 en 10 november staat Het Depot in Leuven weer in het teken van punk en aanverwanten. We hebben het natuurlijk over Breaking Barriers. Naast Cocaine Piss, Theatre Of Hate en de vaandeldragers van de Belgische punk (The Kids dus) kun je er ook de terugkeer van de beste postpunkband uit dit land zien. Voor wie er nog aan twijfelt over wie we het hebben: Siglo XX dus!

We zullen maar meteen met de deur in huis vallen. Hoe was het concert op het Wave-Gothik Treffen in Leipzig? Beantwoordde dit eerste concert in meer dan 25 jaar aan jullie verwachtingen?
Het concert was geweldig qua organisatie en opkomst en beantwoordde meer dan aan onze verwachtingen. Voor meer dan 1500 enthousiaste toehoorders spelen na zoveel tijd was wel even kicken ja (lacht).

Wat heeft jullie er eigenlijk toe gebracht na al die tijd Siglo XX opnieuw leven in te blazen?
Toevallig bestaan we 40 jaar en komt er een re-release van onze eerste twee maxi-singles en mini-lp + een heus boek, maar je moet er geen reden achter zoeken, het is een ingeving van het moment. Dingen gebeuren gewoon en deze keer hebben we ze laten gebeuren. En zoals altijd is het een collectieve beslissing zonder dat we ons hebben laten leiden door iets of iemand.

Een dergelijke reünie leidt natuurlijk tot allerlei geruchten. Hoe beperkt blijft deze reünie eigenlijk? Voorlopig gaat het om slechts twee concerten, waarvan er eentje al voorbij is. Komen er daar nog bij?
Er komen er zeker nog enkele bij ja…, maar enkel tot september 2019. Deze kunnen we al doorgeven: 6 oktober in Milaan (Bats over Milan Festival), 17 november in Zeist (De Peppel) en op 24 november in Maastricht (Muziekgieterij) …

Op 9 november spelen jullie in Het Depot op het Breaking Barriers festival. Een concert in België lag natuurlijk voor de hand, maar is er eigenlijk nog belangstelling in het buitenland voor een band die al jarenlang niets heeft uitgebracht en wat uit de schijnwerpers was verdwenen?
De belangstelling komt vooral uit het buitenland, zoals eind jaren tachtig ook al het geval was.

Wat verwachten jullie eigenlijk van het Belgische publiek? Hebben jullie de indruk dat jullie nog relevant zijn voor jongere generaties die Siglo XX tijdens hun eigenlijke bestaan nooit hebben gekend en misschien zelfs nog niet geboren waren of gaan jullie ervan uit dat het publiek vooral zal bestaan uit oudere fans die de band nog eens willen zien?
Een rare vraag, want dan