Moon is de nieuwste single van de Gentse formatie Days Of Ray. Eentje die je best met de koptelefoon op beluistert. Waarom? Wel over dat soort vragen gingen we aankloppen bij bezieler Fred Maenhout.
Akkoord dat Days Of Ray ouderwetse – in de positieve zin van het woord – indiepop maakt?
What’s in a name? Het is misschien een begrijpelijke reactie dat pers en media nood hebben aan referentiekaders en etikettering om iets te begrijpen en bespreken. Met Days Of Ray zijn wij natuurlijk daar niet mee bezig. Wij doen gewoon wat spontaan in de repetitieruimte gebeurt. De nadruk ligt wel steeds op het songschrijven en hoe we het resultaat van deze individuele ambacht met vier individuele stemmen tot leven brengen. Inderdaad zoals het er vaak aan toe ging bij de geboorte van de popmuziek in de jaren 50 en 60 van vorige eeuw. Het is een procedé dat zich vandaag nog in repetitieruimtes afspeelt, maar verschilt van het voorprogrammeren van beats, sounds en arrangementen op computers, waar trouwens helemaal niets mis mee is. Wij vinden het fijn om samen tijd, energie, vriendschap en creativiteit te investeren in onze muziek. De sound die wij produceren is deze van een akoestische drum, een bas, een piano, een Rickenbacker en Fender-gitaar op Fender-versterkers, in de studio hier en daar wat verrijkt met vintage keyboards. Vandaar misschien het indie-etiket? Als het te gepolijst klinkt, klopt het niet meer. Maar wie weet wat de toekomst brengt. Nu voelt het voor ons heel natuurlijk aan.
Misschien ligt het aan mij, maar The Beatles zijn nogal prominent aanwezig in jullie sound.
Leuk dat je het zegt, maar we zijn en blijven vooral Days Of Ray. In het schrijfproces blijven the fab, net als andere iconen aanwezig. Je mag de lat altijd hoog leggen. Er is uiteraard wel een blijvende fascinatie voor de band. The Beatles hebben voor de popmuziek veel deuren geopend. Eerst en vooral spreekt het metier van het songschrijven voor zich. Er zijn op de wereld veel getalenteerde liedjesmakers, maar zij slaagden erin om telkens opnieuw, met drie schrijvers in de band, 8 jaar op een rij de wereld te verblijden met tophits. En jaren nadien ook solo. Met hun baanbrekende arrangementen braken zij de grenzen van de popsong open en inspireerden vele artiesten. Voor ons is de harmonieuze samenzang een natuurlijke manier om je songs te kleuren, net zoals onder andere zij deden. Ouderwets? Je hoort het vandaag godzijdank ook nog.
Laten we het even over jullie nieuwe single Moon hebben. Waarover gaat dit nummer?
Naast de kinderlijke verbeelding en interesse voor de ruimte en het betere science-fictionwerk vertelt Moon over mijn ervaring tijdens de lockdownperiode waar ik geïsoleerd in mijn appartement naar de wereld beneden keek. Ik voelde me in de cockpit van mijn raket op weg naar de maan waar ik regelmatig in het desolate landschap een wandeling maakte. Het is een metafoor voor je eenzaam en verloren voelen, zelfs midden in een mensenmassa. We proberen dit op een relativerende en grappige manier te vertalen in onze videoclip.
Jullie kozen voor een Atmos-mix. Betekende dit dat jullie anders te werk moesten gaan bij de opnames?
De driedimensionale mix door Staf Verbeeck van StiffStudio, onze vriend-producer, gebeurde na de opnames. Alle elementen van de eindmix werden opnieuw door de computer gehaald om ze een nieuwe plaats te geven in het geheel. Dat vergt uiteraard expertise en een daarvoor aangepaste studio. Het resultaat mag er zijn. We zijn er trots op, want het klinkt… kosmisch! Gebruik je koptelefoon om te luisteren of beluister het via streamingsdiensten die voor Atmos zijn uitgerust zoals Apple Music, Tidal of Amazon Music. Het geluid past ongelofelijk goed bij Moon en de context van de song.
Moet muziek echt zo perfect zijn?
Onze muziek is alles behalve perfect. De studio-opnames van onze songs en van onze debuutplaat Night Answers Day gebeuren live. We spelen de songs tot we een aanvaardbare basistrack hebben om daarop verder te werken. Dus foutloos is het nooit. It’s all rock-’n-roll.
Ieder van jullie heeft ervaring in de Belpopwereld en toch klinkt Days Of Ray niet Belgisch?
Dat wij niet echt Belgisch klinken heeft waarschijnlijk te maken met de creatieve schouders waarop wij met onze bescheiden voeten staan en met de muziek waar wij naar luisteren. Zelf woonde ik een tijdje in Groot-Brittannië en ik heb verschillende Engelse vrienden. De Angelsaksische taal en wereld is ons niet vreemd.
Jullie staan voor Luminous Dash binnenkort in De Nachtwacht. Waarom moeten de mensen komen kijken?
Het is muziek die iedereen kan bekoren, geloof ik. Een combinatie van heupwiegende oorwormen en vier gasten die met hun instrumenten en stemmen het beste van zichzelf geven. Verwacht dus geen Tomorrowland, Helmut Lotti of K3. Met alle respect trouwens. Opnieuw, wij brengen songs op onze eigen avontuurlijke edgy manier. Voor wie van melodie, pop, rockmuziek houdt, zal het in ons gezelschap fijn vertoeven zijn.
Naar welke plaat zijn jullie momenteel aan het luisteren?
Days Of Ray is de interessante combinatie van verschillende smaken en de individuele invloeden. Ik hoor de band vaak over uiteenlopende muziek praten: Blur, Fountains D.C. of Wilco naast klassiekers als Nirvana, The Smiths, David Bowie, Marvin Gaye en duizend anderen.
