De tijden waarin hiphop de soundtrack was over bitches en machogelul ligt ondertussen al jaren achter ons. Veel meer is het een genre geworden dat diepe gevoelens ventileert, al dan niet geladen met een flinke dosis maatschappijkritiek. De grote voorbeelden in ons land ken je. Helden die talrijke jongeren hebben aangesproken om op zoek te gaan naar zichzelf.
De jonge Antwerpenaar Jorgan is er een van. Statements laat hij naar eigen zeggen voor wat ze zijn, hij zoekt eerder de denkbewegingen van zichzelf op. Een ontdekkingstocht die confronterend is zoals het aangrijpende Bij Mij.
Afkomstig uit zijn debuut Binnenstebuiten en gedragen door dansbare beats waar de mistroostigheid vanaf druipt. Het nummer gaat dan ook over iemand graag zien, maar met het besef dat je je onmogelijk kan overgeven aan die ander omdat je jezelf niet voldoende graag ziet. De angst om een ander te kwetsen door een gebrek aan vertrouwen in jezelf.
Een vrij hard onderwerp dat even hard binnenkomt en balanceert tussen tristesse en vrolijkheid. Precies datgene wat de hedendaagse hiphopscene zo anders maakt en waar Jorgan een plaats in heeft verdiend.
