Mocht de naam van Gala Dragot je voorlopig nog onbekend in de oren klinken, dan mag je er zeker van zijn dat daar in de toekomst verandering in zal komen. Sommigen hebben nu eenmaal wat meer geluk, sterkere schouders en wie weet wat meer talent.
In het geval van Gala Dragot zal het waarschijnlijk een combinatie van de drie factoren zijn. Ze is amper 20 en wordt door de promokermis nu al vergeleken met Nina Simone. Juist, het zijn niet meer dan woorden, toch valt het niet te ontkennen dat sinds haar debuutsingle Femcel Anthem de poppen voor Gala aan het dansen gingen. Ergens logisch, want kosten noch moeite werden gespaard.
De ep die er binnenkort aankomt werd geproducet door Pieterjan Maertens en door Christian Wright (bekend van zijn werk met Ed Sheeran, Blur en Kae Tempest) gemasterd in de legendarische Abbey Road Studios in Londen.
Als er een raaklijn bestaat tussen Simone en Dragot, dan is het omdat de dochter van de Albanese kunstenaar Robert Dragot eveneens kiest voor tedere, breekbare jazzy pop.
Don’t Discard What Is Left Of Me… gaat over de vrees dat bij iemand de sporen van je eigen ik weggeveegd raken. Een liedje dat lekker in het gehoor ligt en duidelijk zowel de opgestoken duimen wil bekomen van de Radio 1-luisteraar die muziek meepikt tijdens de dagelijkse file als van de jazzliefhebber. Een mooi, haast perfect liedje, maar ook een tikkeltje saai.
