Als het Groot Orakel van Delphi het antwoord weet – iets wat we toch eigenlijk wel zouden mogen verwachten gelet op de gegeven titel – dan hadden we verdomd graag geweten waarom Stoop Kid tot op heden geen miljoenen platen verkocht heeft?! Kijk, we weten best wel dat promo voeren en marketing en al van die hedendaagse wereldse zaken onontbeerlijk zijn om miskend talent plots te laten ontdekken bij het grote publiek, maar neem gerust van ons aan dat er zaken zijn die met geen mogelijkheid te snappen zijn. Het niet wereldberoemd zijn van Stoop Kid (aka Jens Rubens) is zoiets waar we met ons verstand niet bij kunnen! Die man is ronduit geniaal! Voilà, dat moest ons even van het hart.
En als we ons dan toch mogen opwerpen als persoonlijk promotor, laat ons er dan meteen even zijn achtergrond bij halen. Stoop Kid dankt zijn naam aan een personage uit de animatiereeks Hey Arnold op Nickelodeon in de jaren ’90. Het betrof een angstige teenager die de trapjes (the stoop) voor zijn deur nooit verliet. Voor Jens Rubens een zeer herkenbare situatie gelet op zijn persoonlijke gevecht met sociale angsten.

Gelukkig voor Rubens vond hij een uitweg in het schrijven van muziek. In zijn eigen kleine home-studio nam hij enkele nummers op die vereeuwigd werden op cassette onder de titel Uhm Yeah Sure (ep uit 2019). Amper een jaar later volgden vier nieuwe songs op een al even nieuwe ep. Waar één of andere wereldwijde pandemie voor velen pure horror was, betekende het voor Jens Rubens meer tijd en ruimte om muzikaal en tekstueel dieper te graven. Het resulteerde in een album Camp Careful rond thema’s als depressie, angststoornissen en een algemeen gevoel nergens bij te horen. De Gebroeders Grimm hadden geen triester sprookje kunnen verzinnen. Zoals het sprookjes betaamt, dient er een mooie wending te komen. In het geval van Stoop Kid gebeurde dat in de vorm van een samenwerking met de Muziekgieterij in Maastricht waar hij artist in residence werd. Een en ander monde uit in wat wij persoonlijk een ferm ondergewaardeerde plaat vinden, Mount Cope.
Het verhaal van Stoop Kid is gelukkig niet uitverteld. Met Office Overdue is er een nieuwe parel van een album. Om het kind een naam te geven wordt er op de muziek al eens de term jangly indierock gekleefd. Daar weet een zinnig mens niets mee aan te vangen en dus geven we iets meer context.

Jens Rubens weet als geen ander – tenzij we even de vergelijking mogen maken met pakweg Eels – om diepgravende, diep snijdende onderwerpen te verpakken op een manier dat het bij momenten lichtvoetig aanvoelt en (donkere) humor bevat. Het maakt dat je naar teksten luistert waar een doorsnee luisteraar even geen blijf mee weet maar zodanig gebracht dat het verdraaid bespreekbaar wordt. Muzikaal mogen we wellicht rustig stellen dat schurende gitaren het leeuwendeel van de aandacht opeisen. Ze doen dat op de meest natuurlijk aanvoelende manier mogelijk. Dit is geen gitaarspel van de meester virtuoos die zich nergens op een uitschuiver laat betrappen, maar van de troubadour bij wie echtheid het codewoord is. Het mag al eens wringen of van het ideale pad afwijken, dat doet het verhaal van het leven dat verteld wordt namelijk ook. Het maakt dat het op wonderlijke wijze aan de ribben kleeft.
Geen zeemzoet gewauwel, geen melancholisch gewrocht maar oprechte indierock vanuit de buik. Het kan best zijn dat het grote publiek Stoop Kid (nog) niet kent omdat er geen enkele song echt bovenuit steekt met mega hitpotentieel maar het zijn zonder meer, stuk voor stuk oerdegelijke nummers waarbij er geen enkele aanvoelt als filler. De ganse plaat zou overigens op menig radiozender gedraaid kunnen worden zonder dat de halve wereld switcht naar een andere zender.
Geen idee eigenlijk of Jens Rubens er zelf zit op te wachten – gelet op zijn sociale remmingen – maar zijn muziek lijkt ons geknipt voor grote podia! Tijd om pakweg Werchter kennis te laten maken met Stoop Kid!
Een favoriet nummer vraag je? Aartsmoeilijke keuze maar uiteindelijk gaan we toch voor New To Me. Het had zomaar van hogervermelde Eels kunnen zijn en die zou er vast wel een wereldhit mee scoren. Het sprookje van Stoop Kid kan echter misschien in die richting evolueren?
Live kun je voorlopig op volgende momenten overtuigd worden:
18/02 – De Afsnis, Gent (try-out)
22/02 – BarUma, Kortrijk (try-out)
07/03 – Trix, Antwerpen (album release show)
Een uitgebreide clubtour staat gepland voor het najaar van 2026.


