Samen met Wim Mertens moet Guy Van Nueten zowat de meest gerenommeerde pianist van dit land zijn. Een durver, het zal dan ook niet zonder reden zijn dat zijn muzikale carrière begon bij The Sands. Die passie voor indierock ging nooit weg, want je kon hem later nog horen op albums van dEUS, Admiral Freebee, Zita Swoon, Magnus, Tim Vanhamel en DAAN.
De grote liefde was evenwel de piano. Guy componeerde naast een tiental platen ook soundtracks en allerlei composities voor theaterproducties. Zijn nieuwste ep Pacman Imaginations is evenwel een speciaal werk geworden.
Op de persfoto’s zie je hem met een wit doek voor zijn gelaat, een beetje vergelijkbaar met wat David Bowie in zijn laatste Black Star-dagen deed. Guy is ondertussen zestig geworden en hoe ouder hij werd des te meer hij besefte dat de schoonheid vaak in de imperfectie ligt. Ze straalt authenticiteit uit, maar ook de puurheid en vooral laat het veel aan de fantasie van de luisteraar over.
Op deze ep staan vijf korte pianostukken en op zijn website kun je gedetailleerd de oorsprong ervan lezen, toch ziet Guy ze in de eerste plaats als een rustpunt, vergelijkbaar met het staren over een weidse watervlakte.
Rust in tijden dat er grote nood aan is. Het ontdekken van minimale schoonheid en schoonheid in het minimale. Geen instrument is daar beter voor geschikt dan de piano. Het is zonder twijfel het mooist klinkende instrument op aarde dat je ziel de zalving schenkt die het bij momenten verdient en nodig heeft. Zeker als er een grootmeester achter de toetsen zit.
Facebook – Instagram – Spotify
