Lang duurt het niet voor in openingstrack Louder Is Better het visitekaartje wordt afgegeven: na 40 seconden zijn daar de hoekige drums en snedige gitaar riffs, die doen denken aan de frisse opwinding van eind de jaren ’70 en de jonge jaren ’80. Customs zijn terug van weggeweest en klinken nog steeds zeer herkenbaar voor al wie met het album Enter The Characters (uit 2009 met Rex en Justine) opgroeide.
Customs’ Kristof Uittebroek is het songschrijven niet verleerd en met compagnon de route Jelle Janse en – wat oneerbiedig misschien – met de nieuwe motor onder de carrosserie (op bas Bart Sels en op drums Brecht Put) klinkt Customs helemaal als zijn strakke en energieke zelf.
Op het nieuwe, vijfde, album sluit de band de onheilspellende wereld niet buiten: Stop The Killing refereert aan de genocide in Palestina. All Hail Our Queen, Regina sneert naar sociale media en The Age Of The Bully beschrijft micro en macro bully-gedrag: “Now get behind me, and we will all be free.” Al kan je op deze nummers met inhoud perfect ook dansen en springen: stuk voor stuk zijn ze up-tempo en – bonus deal – nog meezingbaar ook.
Op nummers zoals Keep On Keeping On (ook up-tempo en meezingbaar) of Fast Forward kijken we door het sleutelgat even mee binnen in de kleine wereld. Muzikaal rustpunt Ticking Timebomb, een herwerking van Women And Children van de vierde (synth-)plaat van Customs, doet ook aan introspectie en heeft mooie dooreen geweven gitaar en bas riffs en vocals te bieden. Wie heeft covers nodig als je zo je eigen werk kan heruitvinden? In Clown gaat het tempo weer omhoog en luidt het “You haven’t seen the best of me”, de band alle mogelijke schaamte dansend achter zich.
Op de tussentrack Tired/Empty luidt het motto: “Everyone is tired, everything is empty, love is the future”, als inleiding op de swingende titelsong. Love Is The Future representeert waardig het album en is een pittig en catchy nummer.
Het moet gezegd, het nieuwe werk moet niet onderdoen voor het beste van het oudere werk. Customs heeft zijn unieke plekje tussen postpunk en pop heroverd en de vlag van Love Is The Future wordt stevig geplant. Uittebroek is op deze plaat bijzonder gul met coole riffs en vlotte refreinen.
Love Is The Future wordt officieel voorgesteld in Het Depot op 10 maart en een trits aan nieuwe optredens worden later aangekondigd.
De band nam zelf een videopodcast op waar ze over de nieuwe plaat geïnterviewd worden door niemand minder dan Belpops Floris Daelemans en ook wij mochten Kristof Uittebroek een microfoon onder de neus duwen. Dat lees je hier.
Maar op zich zouden deze interviews overbodig moeten zijn. Love Is The Future is pretentieloos, maar spreekt zelf luid genoeg om gehoord te worden. Have a go.
Facebook – Instagram – Spotify
