Dat het leven een grote zoektocht is, is geen geheim, ook niet voor pianist Bas Bulteel. De man tast al een tijdje de grenzen van de solopiano af en dat tastwerk leidde in september 2024 tot een eerst album Eye of the Storm. Het moet zijn dat Bulteel de grenzen nog steeds niet gevonden heeft want hoezee: hier is hij alweer met een tweede album.
De titel van de plaat maakt het een en ander duidelijk: dit zijn improvisaties met de nadruk op sfeerschepping en gevoel. Dat betekent niet dat de nummers wars zijn van melodie, alleen is die vaak moeilijker te vatten en gaat ze soms wat verloren in het enthousiasme van het moment.
Bulteel vond inspiratie bij de minimalisten en de avant-gardisten wat resulteert in een overzichtelijke en een frisse aanpak. De ene keer levert dat nummers op die helemaal op zichzelf kunnen staan, een andere keer horen we eerder open composities die wat in de lucht blijven hangen zonder dat ze closure bieden. Een enkele keer, tijdens On The Way To Twelve, hebben we het gevoel dat hij meer uit het nummer had kunnen halen en ons opzadelt met een aanzet tot iets groters.
Bulteel houdt het boeiend en je luistert met plezier het hele album uit al kunnen we ons niet van de indruk ontdoen dat dit een tussen-album is, een tussenstop op weg naar een plaat waarop hij een duidelijker standpunt inneemt.
