Echo’s spreken in frequenties die het daglicht niet begrijpt, in pulsen die ouder zijn dan herinnering en jonger dan de volgende hartslag. Hier eindigt muziek als consumptie en begint ze als ritueel. Het Uitheems Geduister, deze week met nieuwe nummers van Feverdreamt, Pseudobiblion, j:dead, Radar Machine, Sleep Of Mirrors, Elektrikill, I Ya Toyah, Freakangel en NNHMN.
Facebook / Instagram
FEVERDREAMT
Ergens tussen Anna von Hausswolff en The Cure, raakte Alexander Leonard Donat (Assassun, Vlimmer, Whole, Fir Cone Children en labelbaas van Blackjack Illuminist Records) geïnspireerd voor zijn project Feverdreamt.
Alternatieve, sombere folk maakt hij met zijn soloproject. Op zijn nieuwe album zet hij een eigenzinnige krautrocksound neer, met folkelementen – er zit zelfs een trompet en trombone in -, gebroken pianoklanken, eenzame gitaararpeggio’s, darkwave-synths, bedroompopdrums en spookachtige zang.
Sombere dromen ontwikkelen zich in elk van de 8 tracks. Dark-folk-wave, duister, zoals je hem nooit eerder hoorde. Angstaanjagend zelfs in tracks als The Buildings Whisper Your Name.
Our Only Fault Is Existing is digitaal, op cd en op tape uitgebracht door Blackjack Illuminist Records.
PSEUDOBIBLION
“Welkom in de duisternis!”, is de begroeting van Pseudobiblion, een gloednieuw Italiaans project. Voor donkere zielen die hier wekelijks ronddwalen in het Uitheems Geduister, moeten ze dan al ferm uitpakken uiteraard. Het vijftal – bijeengekomen vanuit bands als Nihili Locus, Dvm Spiro en Manhunt,- laat ons dat even ondervinden op hun debuutalbum Index I.
Ongelofelijk sterk klinkende doommetal, die eigenzinnig nieuw klinkt, doch met ruimte voor de melodische elementen die nodig zijn om de geesten van het verleden op te roepen. Ze maken de beloofde duisternis sterk, met roffelend razende drums, snijdende snaren en diepdonkertrillende bas. De teksten worden bijna onmenselijk onverstaanbaar gebruld. Elk nummer is een intense en decadente luisterervaring.
De band leende teksten van het werk van Robert Louis Stevenson omdat die perfect de essentie van Pseudobiblion samenvat: een eerbetoon aan de gotische en horrorliteratuur, gecombineerd met de old school-sfeer van death-doomlegendes uit de jaren 90 zoals Grotesque, Nihilist, Dark Tranquillity en de vroege Death en Autopsy.
Pseudobiblions debuutalbum Index I is digitaal, op cd via Club Inferno / My Kingdom Music verschenen.
J:DEAD
Voor het dansbare, kwam j:dead deze week aanlopen. Jay Taylor brengt prachtige nummers die rauwe industrial combineert met een vlijmscherp popgevoel. Een energiek staaltje van electro-/ EBM krijgen we op zijn dubbele single Draws My Blood.
Een instrumentale track, die je in een electrobad onderdompelt, gevuld met energiek pompende beats, retro-synths en ferm wat pit en dynamiek in de opbouw. Een ongelofelijk sterk nummer dat een broeierige mix brengt van gothicsfeer, agressieve industrial en spookachtige melodieën. In tegenstelling tot de elektronische focus van de twee voorgaande singles, leunt Draws My Blood op beukende gitaren, onheilspellende texturen en een meedogenloze industrial puls.
Een track over “de erosie die kan optreden wanneer we anderen toestaan stukjes van onszelf af te pakken”, met de nazinderende vraag “Zijn we, wanneer er genoeg van ons is afgenomen, nog steeds dezelfde persoon die we ooit waren – of zijn we zelf iets duisterders geworden?”
Naast de titeltrack krijgen we ook Keep Walking. Zeker ook een leuke track, maar met melodieuze zang klinkt dit aanvankelijk iets rustiger en braver, hoewel het nummer gaandeweg meer pit en kracht krijgt in de vocals.
Draws My Blood / Keep Walking is digitaal verschenen via Infacted Recordings.
RADAR MACHINE
Postpunk uit Nederland! “This is my blind message to you”, laat Radar Machine horen in hun pas verschenen Blind Message.
Een sterk urgent postpunknummer, gedragen door stuwende baslijnen, gitaren vol sfeer en melancholische zang. De track gaat over vervagende communicatie, emotionele afstand en berichten die hun bestemming nooit helemaal bereiken. Het kan bijna niet anders dan dat dit voor elk van ons herkenbaar is!
De band is ook betrokken bij Monochrome, een nieuwe postpunk en alternatieve reeks events die artiesten en publiek uit Nederland en België met elkaar verbindt. Na de editie in Utrecht vindt het tweede Monochrome-evenement plaats op 21 november 2026 in Kinky Star in Gent.
Blind Message kan je alvast digitaal beluisteren om in de sfeer te komen!
SLEEP OF MIRRORS
De darkelectroband Sleep Of Mirrors uit Chicago onthulde deze week de videoclip bij het nummer Not My Skin, dat ze samen met hun goeie vriend en vaste bandmedewerker Ronnie Canizaro (Born Of Osiris) maakten. In de track horen we zijn stem in een donkere, elektronische setting, opgebouwd uit darkwave, electro, dark techno en industrialtexturen. De enige regel dat deze band hanteert is dat hun muziek authentiek moet aanvoelen. Mooi.
Sleep Of Mirrors releasete in mei hun debuutalbum Crown, waarop ze hun mix aan darkwave, electro en dark techno etaleerden. Filmische tracks vol rituele herhalingen en meeslepend spannende soundscapes.
Het nummer Not My Skin dat ze nu in de kijker zetten met een videoclip, gaat over de persoonlijke zoektocht naar identiteit, de ontkoppeling van het lichaam en het gevoel gevormd te worden door krachten van buitenaf. Wat ons betreft: een knaller van een darktechnonummer, waarin zowel de zachtheid als rauwheid een plek krijgt tussen beats.
Not My Skin is één van de nummers op hun onlangs verschenen debuutalbum Crown, dat je digitaal en op cd kan aanschaffen via Negative Gain Productions.
Website – TikTok – Instagram – Facebook
ELEKTRIKILL
De electro-industrialband Elektrikill drijft de beats in industralsfeer nog wat op, hoewel hun sound veel klassieker is. Maar daar is helemaal niets mis mee, want op hun nieuwe album, Küntzpiracy, krijgen we tien nummers die de industrialgrenzen aftasten met een mix van agressie, paranoia en dystopische, elektronische chaos.
De band laat ons met tien tracks een meedogenloze duik nemen in vervormde elektronica, confronterende thema’s en industrial-rebellie rond thema’s als corruptie, manipulatie, maatschappelijke ineenstorting en psychologische oorlogsvoering, Laagjes van verpletterende synths en mechanische percussie zorgen voor een meedogenloze sonische druk in de nummers en klinkt Elektrikill donkerder, scherper en compromislozer is dan ooit tevoren.
Elektrikill-oprichter Steve Vil vertelt het volgende over zijn nieuwe plaat: “Het is in feite mijn meest politieke album tot nu toe, met thema’s als corruptie binnen de overheid en het verlies aan menselijkheid in een groot deel van dit land, terwijl het beweert dat dit alles in naam van Jezus gebeurt. Dat maakt me woedend. Ik spreek ook overheidsfunctionarissen aan die in de kast zitten. Kijk, jongens, wees gewoon homo in plaats van Grindr te gebruiken zodra je elkaar in grote groepen ontmoet. Ik gun de luisteraar ook wel een pauze van de politieke zaken. Vampire Blond gaat bijvoorbeeld over een vampier-dragqueen.” Maar ook daarover hebben bepaalde overheidsfunctionarissen wellicht een uitgesproken mening. We blijven politiek neutraal, maar hoe sterk is het dat muzikanten af en toe eens op tafel kloppen met rake woorden in even rake tracks!
Küntzpiracy is digitaal verschenen via Evol Music Group.
Website – Bandcamp – Instagram
I YA TOYAH
Vanuit Chicago keert de industrialartieste I Ya Toyah terug met een industrial-rock-biecht, die ze Apology doopte.
Na de emotioneel geladen release van Feelings laat ze opnieuw van zich horen met een duistere, provocerende industrial rocktrack die het gesprek verlegt van kwetsbaarheid naar confrontatie. Met zware gitaarriffs, pulserende industrialritmes, krachtige zang en onverwachte pianopassages die de spanning doorbreken als momenten van helderheid, gaat Apology over een zeer ongemakkelijke vraag: wanneer slaat gerechtvaardigde pijn om in een gevoel van recht?
Centraal staat een verteller die verteerd wordt door de onwrikbare overtuiging dat iedereen haar een verontschuldiging verschuldigd is. Het herhaalde refrein is zowel beschuldiging als bekentenis, waardoor de grens tussen zelfbewustzijn en obsessie vervaagt.
Door het hele nummer heen botsen momenten van woede, vervreemding en reflectie. In plaats van gemakkelijke antwoorden te bieden, klinkt tegenspraak in de track. Eist ze verantwoording, of geeft ze zich over aan een gevaarlijk gevoel van superioriteit? Het nummer laat die vragen bewust onbeantwoord.
Apology is digitaal verschenen, met een sterke visueel triggerende clip.
FREAKANGEL
Een duistere trilogie van de electro-industrialrockers uit Estland van FREAKANGELbereikt zijn hoogtepunt. Op hun finale ep Control (Extended) krijgen we de broeierige nieuwe titeltrack plus vier exclusieve remixes van Psycholies, PashaRav, Spankthenun en ook het Belgische project Implant (Len Lemeire).
De Estse electro-industrial krachtpatser FREAKANGEL keert terug met een uitgebreide editie van hun veelgeprezen “Control EP”, nu aangevuld met 4 exclusieve bonusremixen van het titelnummer. Oorspronkelijk bedoeld als het slotstuk van een duistere, emotionele trilogie, biedt de release nu nieuwe perspectieven op Control, opnieuw geïnterpreteerd door een diverse groep artiesten die elk een ander facet van de hypnotiserende duisternis van het nummer belichten. Hiermee ronden ze de conceptuele boog af die manipulatie, emotionele afhankelijkheid en de gevaarlijke illusie van controle binnen menselijke relaties onderzoekt.
De reis begon met Suicidal (Break The Cycle), waarna ze met Death Bloom nog dieper de afgrond indoken.
Onder leiding van de compromisloze visie van Dmitry Darling en geschreven in nauwe creatieve samenwerking met Ocean Black, is deze Control ep minder een verzameling nummers dan een psychologische afdaling. In deze nummers ontleedt FREAKANGEL obsessie, zelfdestructie en de pijnlijke helderheid die uiteindelijk door de mist van emotionele manipulatie heen breekt.
Langzamer, donkerder en meer introspectief, onthult het nummer de nasleep van de neerwaartse spiraal. Hypnotiserende vrouwelijke vocalen zweven als verleidelijke sirenes boven een broeierig klanklandschap, terwijl Dmitry Darlings gekwelde zang de rauwe kern onder de illusie van macht blootlegt. Het is sinister, hartverscheurend en vreemd genoeg verslavend – een moment van brute zelfreflectie waarin obsessie eindelijk zijn ware aard onthult.
De ep Control (Extended) is digitaal verschenen via het Belgische label Alfa Matrix. Verlies de controle, en neem hem dan terug.
NNHMN
Aan het nieuwe nummer van het Berlijnse darkelectroduo NNHMN, hangt een mooi verhaal vast: “Vlak voor een optreden in Royal Caserta, vlakbij Napels, stuitten we op een kleine bakkerij met de meest ongelooflijke focaccia. We waren te laat – de allerlaatste was al in handen van een meneer genaamd Roberto. Misschien Roberto, vanwege Robert De Niro in Goodfellas, die die naam onvergetelijk maakte. Of misschien Antonio. Ik weet het niet meer. Wat ik me wel herinner, is hoe moeiteloos cool hij was. Iedereen leek ongewoon aardig tegen hem, en tot mijn verbazing gaf hij me de laatste focaccia. Terug in het hotel zwaaiden de deuren van mijn verbeelding open en schreef ik de tekst van Gangster. De openingszin – afkomstig uit een ander deel van de criminele onderwereld, geografisch gezien, van een andere man uit Engeland – las ik rond dezelfde tijd. Toen componeerde Michal Laudarg deze groovy, filmische flow. Kom eens wandelen met Antonio of Roberto”, vertelt Lee uitnodigend.
“Full moon
Madness
I know
Poetry is morbid
Like life
In your phone”
En die Gangster speelt dan ook de hoofdrol in de nieuwe, verhalende track van het tweetal. Verleidelijke spoken words in een behoorlijk optimistisch klinkende track. Prikkelende loops en ritmes. “Eene Minnie miney mo”. Speels. En uiteraard uiterst dansbaar! Een tof nummer om – in alle kilte van hun specifieke stijl – toch dansend de zomer in te gaan!
Gangster is digitaal verschenen en vind je vanaf 15/07 terug op de nieuwe NNHMN-ep Opera Of Lust And The Art Of Sorrow II, die digitaal en op vinyl verschijnt.
