Home Grensverleggers Uitheems Geduister #1

Uitheems Geduister #1

by Nel Mertens

Bij Luminous Dash willen we vooral onze Belgische bands in the picture zetten, maar het zou een zonde zijn om jullie de buitenlandse goth- en newwavenieuwtjes te ontzeggen… Vandaar dat we jullie vanaf nu een wekelijkse portie ‘Uitheems Geduister’ bezorgen met weetjes uit de buitenlandse dark scene.

En omdat we graag wat rebels zijn, kozen we toch een Belgisch kunstenaar om deze buitenlandse rubriek te voorzien van een kunstwerk uit eigen land. Wesley Dewanckel is een grafisch kunstenaar uit Erpe die zijn voorliefde voor het duister in zijn artwork duidelijk voor zich laat spreken. Dank je Wesley, voor dit prachtige werk !

BAUHAUS

Dat Bauhaus 40 is, is geen nieuwtje, maar dit misschien wel: slechts zes weken nadat Bauhaus als band geboren werd (op 26/1/1979), trokken ze al een eerste keer de studio in voor de opname van Bela Lugosi’s Dead: een gothrocknummer dat nooit de hitlijsten haalde, maar jarenlang een mijlpaal was binnen het genre.
Sindsdien dook het nummer op als soundtrack in de horrorfilm The Hunger (1983, met David Bowie, Catherine Deneuve en Susan Sarandon), werd het gecoverd door Nine Inch Nails, Massive Attack, Nouvelle Vague, Chvrches en vele anderen, werd het gebruikt in Saturday Night Live’s skit “Goth Talk”en zagen we de band opduiken in Beavis & Butthead en South Park.
De 9 minuten durende originele studio-opname wordt op 23/11 door Leaving Records en Stones Throw Records op ep uitgebracht, ter gelegenheid van hun 40ste verjaardag.
Daarnaast vind je op The Bela Session ook het nummer Harry (een B-kantje uit 1982) en drie nooit eerder uitgegeven nummers: Some Faces, Bite My Hip en Boys.
De ep kan je nu al bestellen als digitaal album of op vinyl via Bandcamp of Stones Throw.

ALIEN SEX FIEND 

Ook het Britse batca-ve-instituut Alien Sex Fiend brengt na 8 jaar een nieuw album uit: Possessed (Cherry Red Records) komt op 9/11/2018 uit op cd en dubbel-lp. We durven vrij gerust uitkijken naar de gestoorde kwaliteit die we van hen gewend zijn: een zware dosis beats, gitaren die je boxen uiteenrukken, muterende synths en de lichtjes psychiatrisch klinkende stem van frontman Nik Fiend. Wij denken er alvast aan