Je moet het maar doen… Vrijwel onbekende zangeres krijgt rockpubliek stil vanaf de eerste noot met tedere folk, enkel gewapend met akoestische gitaar en een stem.
Gekleed in een lange blauwe broek en geel hemd kwam Catbug (25) het podium op en zette gelijk het eerste nummer in. Nog voor het ten einde was, daalde een bijna gewijde stilte over de Cactus Club.
“Ik ben Catbug. Ik ben zangeres. En ook boerin. Niet die van het scheldwoord, maar een echte”, stelde Paulien Rondou zich voor. De Antwerpse woelt en ze graaft, en haalt verwondering naar boven.
Liedjes uit haar debuut Universe, over wandelen in de natuur, dassen (de dieren dus), dromen. Ze bracht ze alsof ze naast je in de kamer zit. Met enkel een klassieke gitaar en haar frêle stem. Even dachten we aan de jonge Cat Power. Of aan Karen Dalton.
Dat ze nog lang mag graven en woelen in haar dassenburcht.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2019/11/catbug-3.jpg)
Stef Kamil Carlens is “back on the road” met zijn nieuwe plaat, het alom bejubelde Making Sense Of Infinity, en trekt daarmee volle zalen. Mooi zo. Want de man verdient het, met zijn muzikale trackrecord. A Beat Band, dEUS, Moondog Jr., Zita Swoon, zichzelve. Hij is er redelijk altijd geweest, vooraan en achteraan, de voorbije dertig jaar. En verbergt dat niet.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2019/11/stef-kamil-7.jpg)
Op het podium stond een prachtige band met Maarten Moesen op drums, Nicolas Rombouts op (contra)bas, Nel Ponsaers aan de toetsen en de Hongaars-Belgische Alma Auer op harp. Stef Kamil had een resem gitaren meegebracht, die elk nummer anders inkleurden. Akoestische gitaar, dobro, handgebouwde Guttlins.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2019/11/stef-kamil-13.jpg)
De setlist die de groep de bomvolle Cactus Club trakteerde, bestond uit nieuw en oud materiaal dat hij naadloos liet afwisselen. Een muzikale roadtrip gevuld met blues, gospel, funk, rock, folk, pop, disco, … het muzikale universum van Stef Kamil is heel uitgebreid en hij zet alles prachtig naar zijn hand. Zijn stem is de laatste jaren wel wat dieper geworden, een beetje gruiziger, en werd prachtig aangevuld door de backings van de meisjes.
Hoogtepunten genoeg. Zoals het gloednieuwe The Government Is No Game, een protestsong zonder namen te noemen. Painted Glass, over iemand die de realiteit bijkleurt. De Moondog Jr-klassieker TV Song, de Zita Swoon- stamper Thinking About You All the Time…
Stef Kamil Carlens is nog tot eind maart op toer. Ga dat zien.