In Australië vullen The Paper Kites gemakkelijk grote zalen, in ons land staan ze in de kleine Orangerie van de Botanique. Het vijftal speelt al samen sinds 2009 maar sinds 2016 kan je hen om de paar jaar ook in Europa aan het werk zien. Een tijdje geleden brachten ze twee albums tegelijkertijd uit, On The Train Ride Home en On The Corner Where You Live, het eerste liet meer de folky kant van de Kites horen terwijl het tweede album een meer gelaagde kant liet horen. Pas in 2021 verscheen de opvolger Roses waarop zanger/gitarist Sam Bentley en zangers/keyboardspeler Christina Lace een reeks gastvocalisten uitnodigden zoals Julia Stone, Lucy Rose, Nadia Reid en MARO (die de support mag verzorgen van The Paper Kites op deze Europese tournee).
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2023/02/paper-kites-1024x536.jpg)
Die laatste langspeler kwamen ze in de Botanique live voorstellen. De vraag was natuurlijk of Sam met Christina de nieuwe songs zelf gingen inzingen of dat er nog gasten werden uitgenodigd. Mariana Brito Da Cruz Forjaz Secca, beter gekend als MARO, kan in elk geval het pareltje Walk Above The City inzingen wat ze ook op het album deed. De Portugese multi-instrumentaliste/singer-songwriter woont al sinds 2017 in Los Angeles, maar deed vorig jaar wel mee aan het Eurovisie Songfestival voor haar geboorteland met het dromerige Saudade Saudade. Ze bracht zes albums uit waarvan er vijf in 2018 verschenen. In haar songs smelt ze invloeden van fado, r&b, soul, trap, world, pop en folk tot één mooi geheel.
De Orangerie was al volledig volgelopen voor MARO, blijkbaar heeft de deelname aan het Songfestival haar heel wat fans opgeleverd. Ze bracht de nummers enkel gewapend met een akoestische gitaar, zonder toeters of bellen. Al vanaf het begin had de Portugese de volledige zaal mee met haar prachtige warme stem en kon ze rekenen op het publiek dat haar songs bijna allemaal meezong. De zangeres was wat overdonderd door het feit dat de toeschouwers de teksten in het Engels en Portugees allemaal kenden. Natuurlijk bracht ze ook haar songfestival-hitje maar dan in een zeer intieme breekbare versie, wat werd gesmaakt door de talrijke fans. MARO sloot de set af met een akoestische cover van As It Was van Harry Styles, voor ons ons hoefde dat niet echt want haar eigen composities zijn een stuk origineler en mooier. We zijn er zeker van dat als MARO nog eens naar ons land komt, ze de zaal op haar eentje kan vullen.
We dachten dat bij MARO de zaal al zo goed als vol was maar toen The Paper Kites op het podium kwamen stond de zaal op ontploffen en liep de temperatuur op tot het kookpunt. Met de wondermooie opener St. Clarity gooide de band nog wat olie op het vuur want hun songs zijn nu eenmaal composities die aanvoelen als warme dekens. De samenzang tussen Bently en Lacy was ontroerend mooi en werd subtiel aangevuld met weidse arrangementen door de andere bandleden.
Aangezien het laatste album Roses al twee jaar geleden verscheen en de band al een tijdje niet in ons land was geweest, werd het een soort “best of” concert. Maar we kregen ook het nieuws dat er dit jaar een nieuwe plaat zal verschijnen en daar kregen we al een subliem pareltje uit te horen getiteld Green Valleys. De band bracht een gevarieerde set met een soort rustpunt in het midden, al hebben ze eigenlijk alleen maar rustige nummers. Dat rustpunt bestond uit een intiem akoestisch gedeelte waarin Sam en Christina in duo het prachtige For All You Give brachten. Daarna speelden ze met z’n vijven een soort close harmony versie van Paint waarbij Sam de band ondersteunde op akoestische gitaar, het rustpunt eindigde met Bloom waarin Dave Powy een banjo toevoegde aan het geheel. Dit intieme stuk werd absoluut gesmaakt door het publiek en je kon een speld horen vallen in de zaal, als de airco niet zoveel lawaai maakte…
Natuurlijk werd MARO terug op het podium geroepen om het intens mooie Walk Above The City mee te zingen, tot groot enthousiasme van de fans. Het optreden kabbelde rustig verder met leuke singalong momenten. Tijdens Without Your Love lieten The Paper Kites zich van hun stevigste kant horen, maar steeds op een vrij ingetogen manier. De set werd afgesloten met publiekslieveling Electric Indigo, waarna de band nog terugkwam voor een intieme versie van Featherstone en de bisronde afsloot met het prachtige On The Train Ride Home.
Het is beetje vreemd dat The Paper Kites niet in een grotere zaal stonden want deze band kan met alle gemak een grote zaal vullen en toch steeds ontroeren met hun prachtige songs.
MARO Instagram
Paper Kites Facebook – Instagram