YouTube-sensatie, one-man instrumentenoctopus én klankenverzamelaar Binkbeats veroverde woensdag een uitverkochte AB Club. De beukende beats van het Antwerpse Borokov Borokov waren eerst aan de beurt. Met een tafeltje vol modulaire synths die het hart van elke muzieknerd sneller doet slaan, en een arsenaal aan besmettelijk foute danspasjes stond het viertal pal voor het podium het kot af te breken. Luid en warm was het zeker.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2020/02/Borokov-Borokovc-Ann-Cnockaert_20200207-5-van-11.jpg)
Stipt op tijd betrad de meester het overvolle, mistige podium en deed anderhalf uur lang wat hij als geen ander kan en waar we hem het beste van kennen; het zichzelf zo moeilijk mogelijk maken en daar hebben wij graag naar gekeken. Alsof zijn muziek nog niet interessant genoeg is maakt hij het nog tien keer boeiender.
Het is snel duidelijk van zijn YouTube filmpjes dat hij een grote verzamelaar is van alle soorten muziekinstrumenten. Soms zelf niet eens instrumenten, als hij er een interessante klank uit krijgt dan gebruikt hij het. Zo heeft hij zijn Instagram toegewijd aan het showen van zijn vondsten.
Vele van die vondsten had hij bij in de AB die avond. Van allerlei soorten toeters en belletjes (letterlijk), tot een vintage gitaar en een al even afgeleefd drumkitje. Alles wat hij bij had kon hij dan ook met enorme precisie en vakmanschap bespelen. Op de stille momenten meen ik het gehuil van de medemuzikanten in de zaal te hebben gehoord.
Halfweg de set kreeg hij een pint aangeboden een toeschouwer, waarop de reactie kwam; “nee, man! Ik moet me concentreren. Zie je wat ik hier allemaal moet staan doen?” En ging daarna lustig verder. Ook mocht ook de zeer populaire J. Dilla tribute niet ontbreken en werd met davering ontvangen.
Al vergat het publiek heel af en toe dat ze niet op een tentfuif in de diepe Kempen waren (het vele gedans en de pintjes zullen voor wat verwarring gezorgd hebben), we konden toch onze ogen niet afhouden van hoe die menselijk sampler voor ons heen en weer op dat podium stond te rennen om maar weer een perfecte beat of een waanzinnige baslijn uit zijn mouw te schudden alsof het niets was.
Tim Martens