Underground(ver)kenner Noah Melis kennen we niet alleen van Borokov Borokov, maar ook van zijn tamelijk fantastisch soloproject Shy Dog. Checken die handel! Noah leek ons een geschikte kandidaat om ons tien Belgische underground-jawel!-pareltjes aan te bevelen.
AKSAK MABOUL – Figures
De bezwerende, bijna consistent valse zang van Véronique Vincent paste nog nooit zo mooi op de avant-garde jazz van pionier Marc Hollander als op dit album. Bij de eerste luisterbeurt misschien quasi onbeluisterbaar, maar de verborgen hooks kruipen onder de huid en blijven er dagen zitten.
Favoriete Track: Taciturne
THE GERMANS – Spirituality
The Germans is de onbekendste wereldgroep die ik ken. Met Spirituality hebben ze per ongeluk een sensuelere plaat gemaakt dan voorganger Sexuality. Beide platen zijn deel van een – nog af te maken – drieluik en beide zijn zoete koortsdromen die ik elke nacht opnieuw wens te beleven. Wie had gedacht dat de flugelhorn sexy kon zijn?
Favoriete track: Rose Quartz
HIELE – Emo Inhaler
Een favoriete plaat kiezen uit het repertoire van Roman Hiele is moeilijk, maar met zijn nieuwste heeft hij me bij de keel. Angstaanjagend, ingetogen en verrassend organisch. Moeilijk te definiëren texturen zitten haast om élk hoekje te wachten. Laat dit je soundtrack zijn als je na een lange nacht op café thuiskomt en spontaan beslist om een bad te nemen.
Favoriete track: Creeky
GAVIN VANAELST – Takeaway Loops
Een mini-album als ode aan Gavins tijd als Takeaway-koerier. Elk nummer bevat fragmenten van specifieke leveringen, waarvan telkens ook het nummer de titel van het desbetreffende restaurant bevat. Soms dromerig, soms snijdend maar altijd fragmentarisch.
Favoriete track: Falafel King (tevens ook mijn favoriete restaurant uit de lijst)
FRANKIE TRAANDRUPPEL – Translation Is Key
Lee Swinnen heeft de gave om bij elk album dat hij uitbrengt de luisteraar te laten denken dat het een ‘best of’-verzamel cd is. Dat is bij zijn laatste album, met een prachtige foto van Femke Appeltans, niet anders.
Favoriete track: Baby, Don’t You Wanna Dance
ELKO B. – I BAMBINI DI BASILICO – Krokodil
Een speels, maar soms ook donker album dat perfect zou kunnen dienen als de soundtrack van een nog te maken Italiaanse 80’s neo-noir detective film. Zonnig stof op de straat, maar met een pistool in de binnenzak. Overdag lichtvoetig en ’s nachts spannend. Daar bovenop geeft de prachtige vinyl-uitgave licht in het donker, wat wil je nog meer? Jooeeehoeeee.
Favoriete track: Krokodil
GEOFFREY BURTON – Me Ta Podia
Dat Geoffrey Burton één van de meest eigenzinnige gitaristen van België (en vér daarbuiten) is, bewijst hij op zijn album Me Ta Podia. Élk geluid dat je hoort werd geproduceerd met zijn zessnarige instrument. Sterker nog, en dit weet ik uit erg goede bron, ieder nummer werd opgenomen in één take.
Favoriete track: Bababachable
NACHT UND NEBEL – Beats Of Love
Met Patrick Nebel had de groep één van Belgiës meest enigmatische frontmannen in de rangen. Zijn androgyne stem kronkelt over de funky no wave als een waterslang door het koude water. De ge-gate reverbs vliegen je om de oren en de knipogen naar dub en zelfs Oosterse muziek zijn nooit ver weg.
Favoriete track: Movoco Synthaca
KLEIN VOLK – Gulden Onversneden
Een minimalistisch, maar daarom niet minder groots, plaatje. Compleet onterecht over het hoofd gezien. Misschien had dit de soundtrack van David Lynch’s Straight Story moeten zijn? Of, misschien ook wel niet.
Favoriete track: Sandwich Achter Het Stuur
SIMON B. – Schönen Abend
Ergens perfect balancerend tussen jazzy elektronica en experimentele huiskamerpop. Hypnotiserende melodieën walsen om je heen, alsof het haast onmogelijk is om te ontnuchteren. Soms is dronken zijn fijn. Came To Me is zó goed dat het er twee keer op staat.
Favoriete track: With Bells and Whistles
Shy Dog: Facebook – Instagram
Borokov Borokov: Facebook – Instagram
