Tekst: Hendrik Hindrex
Foto: Kris J.Y. verdonck
Wie zich in 1970 de elpee John Lennon / Plastic Ono Band aanschafte, moest op zijn hoede zijn. Eigenlijk betreft het twee verschillende platen met dezelfde naam en een bijna identieke hoes. De bekendste werd ingezongen door ex-Beatle John Lennon. Op de andere plaat mocht Yoko Ono haar fluxus-geïnspireerd ding doen. De strafste songs stonden op de plaat van Lennon: Mother en Working Class Hero.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2023/05/klootpw-1024x682.jpg)
Op ons favoriete tijdverdrijf YouTube staan tal van covers van Working Class Hero. Kloot per W heeft zich met succes in die debatten gesmeten en komt met een Franstalige versie op de proppen. Simpelweg getiteld: Héros. Kris J.Y. Verdonck zorgde voor een schier adembenemende videoclip. Daarin zien we hoe de bekendste testikel van de Belpop in een Dr. John-achtige omgeving sfeervol lastig gevallen wordt door twee schaarsgeklede schoonheden. En dat nota bene tijdens zijn professionele bezigheid: het zingen van een chanson de lutte.
Kloot Per W laat zich niet intimideren en brengt het nummer met verve. Opdracht geslaagd, zijn versie kan moeiteloos naast andere bekende versies van o.a. Marianne Faithfull en Noir Désir. Die andere Franstalige versie, Réussir sa vie van Stin, geven we met plezier aan een vlijtige lerares Frans, de versie van Kloot Per W mag richting radio en teevee.
Toch eens polsen bij de doctor van de Belpop zelve !
Dag Kloot, jij hebt toch al een cd met Lennon-covers ?
Imagine no John Lennon kwam tot stand op vraag van Robert Van Yper, de schrijver van het boek Lennon (uitg. Epo, 2005). Ik koos toen voor covers met de stem van andere zangers, zoals Eva De Roovere, Guy Swinnen en anderen die wél gedraaid werden op de radio. Misschien een keuze van nummers waar die andere zangers nooit zelf voor zouden kiezen. Uiteraard heb ik de meeste instrumenten zelf gespeeld. De opvallendste nummers zijn I am the wallrus door Jean-Jacques Burnell van The Stranglers. En ook Mauro Pawlowski en Miek & Roel die samen Nowhere man doen. Die ceedee was een gratis bijlage bij dat boek. Ik heb ook zelf de titel Imagine no John Lennon bedacht.
Op die plaat staat Working class hero ook in een prachtige, sobere versie van Bert De Coninck, nog steeds de meest authentieke van de Nederlandstalige rockers !
Ik was naar Bert De Coninck gegaan in het zuiden van Portugal omdat we mee wilden doen aan… Eurosong! We hebben toen samen een nummer gemaakt én daar een zangeres voor gekozen. Bert had al een producer en een studio gevonden. Die producer had nog met The Nolan Sisters gewerkt. Ik heb die man gebeld en niet veel later trok ik met mijn opname-apparatuur naar Portugal. Het nummer heette Trek die klere klere uit. Alternatieve rock. Bert vond het fantastisch. Dat verblijf bij hem was geweldig. Heel tof!
Daarna vroeg ik hem om mee te doen aan dat Lennon-project. Hij antwoordt direct met Working Class hero. Hij stuurde me enkele versies met stem en gitaar. Daar heb ik een Sgt. Pepper’s-achtig instrumentarium aan toegevoegd zodat het nummer aan kracht won. En dat is ook wat ik nu met mijn nieuwe versie ook gedaan heb. En dan die straffe vertaling van Dominique ‘Bubu’ Buxin. In mijn ogen heb ik de tekst van Lennon toch nog iets scherper gemaakt. Hoe het leven van een arbeiderskind, dat ik ook ben… De huidige generatie zangers komen allemaal uit de middenklasse. Die zijn niet geboren met de mentaliteit van ‘we gaan heel hard ons best doen, anders raken we op straat. Dát heeft deze generatie nooit gekend. Ik ben zelf heel erg working class, kind van heel progressieve ouders. Ik dacht dan ook dat het mijn volste recht is om dit nummer te zingen. Ik heb geprobeerd om het rond 1 mei uit te brengen.
Hoe is het opgenomen ?
Alles wat je hoort ben ik. Ik doe de stemmen en de instrumenten. Guus Fluit van Floyd Records, ex-A&R man van EMI heeft dat ‘geprodjoest’. Hij heeft het nóg een dramatischer gevoel meegegeven dan het al had. Daar waar John Lennon eerder klein zingt en speelt, wilde ik dat nummer opentrekken. Ik werk al een tijdje samen met Kris J.Y. Verdonck die nu al een zestal videoclips voor mij gedraaid heeft. Die man heeft goed materieel, dus niet echt lo-fi. Er zit niet echt een verhaal in de video. Die meisjes zijn de Tuesday Twins. Voilá!
BANDCAMP / FACEBOOK / INSTAGRAM