Rapoon, dat is al sinds jaar en dag Robin Storey, ooit een van de oprichters (1980 was dat) van het roemruchte Zoviet France. Sinds 1992, toen de band er de brui aan gaf, overstelpt hij ons met zijn visie op het zogenoemde etno-ambient genre, voor zover hij daar ook niet tot een van de grondleggers ervan wordt gerekend.
Vooral in de jaren 1990 rees zijn ster, met releases op gerenommeerde labels als Staalplaat, Soleilmoon en Beta-Lactam Ring. Niet dat hij ooit stopte, alleen deemsteren artiesten als Rapoon soms een beetje weg bij een niche publiek om dan plots, soms jaren later, weer naar de oppervlakte te drijven en weer aansluiting te vinden bij een ruimer publiek dan alleen de vasthoudende fan.
Met meer dan 140 releases, compilaties en ep’s meegeteld (al is dat een minderheid), brengt Rapoon soms wel heel veel werk uit met het gevaar dat het allemaal een beetje op elkaar begint te lijken of er hier en daar al eens een minder geslaagd stuk opduikt. Dit Grain Of Light is trouwens nauwelijks droog achter zijn oren of er staat alweer een meer recente schijf op de luisteraar te wachten, zijnde The Silent Trumpets (Klanggalerie).
Onverdroten experimenteert Storey verder binnen zijn klankenwereld, met een voorkeur voor niet-Westerse ritmes en structuren die hij telkens in zijn ambientekse hypnotiserende geluidswereld vormgeeft.
Deze keer is het vooral voer voor fans van bijvoorbeeld Jon Hassell en zijn Fourth World exploten, niet toevallig ook gestart in 1980. Het schijfje is in elk geval best te pruimen al weet het niet over de hele lijn continu onze aandacht vast te houden, ook niet na een paar keer luisteren. Overkill waarschijnlijk. Misschien moeten we zelf even een tijdje Rapoon-vrij door het leven gaan om er dan met veel plezier naar terug te grijpen.
