Frans de Waard, met uitvalsbasis Nijmegen, Nederland, is al tientallen jaren een gevestigde waarde binnen de experimentele muziek. Sinds 1984 of toch zo ongeveer is hij actief in diverse gedaanten, waaronder Kapotte Muziek, Beequeen en Goem, al dan niet met zielsverwanten.
Hij werkte voor het gerenommeerde Staalplaat, bestierde tot voor kort de wekelijkse online nieuwsbrief Vital Weekly (1500 weken na elkaar) vol reviews over experimentele muziek, runt zijn platenlabel Korm Plastics dat tegenwoordig eerder een kleine uitgeverij is geworden van boeken over labels en artiesten die de Waard breder onder de aandacht wil brengen (ze zijn een voor een het lezen waard trouwens) en is als het ware actiever dan ooit.

En er is Modelbau, een project waarmee hij aan de slag ging in 2012 en waarvan sindsdien een immense hoeveelheid releases (meer dan honderd inmiddels) werden uitgebracht op een zeer groot aantal kleine labels. De oplages zijn meestal eerder miniem, als cassette of cd-r. Alles verzamelen is zowat onmogelijk maar dat hoeft ook niet.
Zelf vinden we het prima om zo nu en dan nieuw werk van Modelbau te horen. Zo blijft het voor ons fris en interessant en horen we duidelijk een evolutie binnen het Modelbau-universum. De Waard is al decennia geïnteresseerd in elektronische en elektroakoestische muziek, in het minimalistische van eenvoudige apparatuur waarmee hij aan de slag gaat. Walkmans, een beetje effecten, cassettes, lo-fi noise en het geleidelijk veranderen en wijzigen van geluiden die verglijden in de tijd.
Nine Times Makes Ten bevat een uur muziek die hij maakte met een oude Fostex 8-track en een standaard bandrecorder, pogend het geluid van de magnetische tape te schrapen en daarmee een nieuwe klankenwereld te scheppen, als het ware op zoek naar de geesten in de machines (zoals hij zelf aan geeft). Het levert dit keer een zeer gevarieerd klanklandschap op dat zich een weg kronkelt in onze hersenbanen.
Het zijn geen echte drones dit keer maar eerder minimalistisch aandoende oefeningen in eenvoudige elektronica die alsnog tot de verbeelding spreken en minder experimenteel overkomen dan ander werk van deze Nijmegenaar.
Voor wie niet bekend is met Modelbau is dit zelfs een zeer aan te raden instapper. Eenmaal gehoord zullen er zeker mensen zijn die zich verder in diens universum zullen begeven.


