Mark Hjorthoy is een muzikant uit Vancouver, Canada die soms onder zijn eigen naam albums uitbrengt maar het ook doet als The Deep Bleed en SoftClip of in een samenwerking met Dan en Cristina Handrabur en Don Verbrilli als Blinking Things en als Telefuzz met alleen Verbrilli.
Veldopnames, geluidskunst en experimenteren met elektronica zijn hoofdbezigheden in zijn werk al staat dat een bepaalde mate van dansbaarheid niet in de weg, zeker niet op onderhavige plaat.
Hjorthoy vond deze keer zijn inspiratie bij het werk van Mark Fisher. Die had alvorens zich van het leven te benemen een blog had waar hij bekend stond als k-punk. Cultuurcriticus, uitgever (Zero Books), leraar, filosoof en auteur van enkele boeken over politiek en cultuur, met als bekendste werkstuk Capitalist Realism: Is There No Alternative?, kan Hjorthoy putten uit een behoorlijk groot en invloedrijk oeuvre om er zijn klankenwereld mee op te bouwen.
Hier en daar horen we flarden spoken word en het zou ons niet verbazen mochten die fragmenten zijn geplukt uit voordrachten of lessen van Fisher. En als het zo niet zou zijn, zou het zomaar eens kunnen. De plaat draait namelijk om het idee achter hauntology, een bepaalde toekomst die nooit zal bestaan of wordt bedacht met een quasi absolute zekerheid dat die toekomst tot de onmogelijkheden behoort.
Hjorthoy zit muzikaal ergens tussen drones, dark ambient en industrial in en dat zorgt voor een boeiende trip die soms dreunt en soms op de beentjes mikt. Niet over de hele lijn natuurlijk, dat zou te eenvoudig zijn. Er zit een bepaalde spanning in die voor wat ongemak zorgt. Logisch eigenlijk gezien de achterliggende gedachten die richting het verwerken van afwezigheid, het verdwalen, het al dan niet hebben of onderhouden van een bepaalde vorm van geheugen en veranderende mogelijkheden inzake al dan niet mogelijke toekomsten deel vormen van het verhaal.
Hjorthoy weet het dusdanig in muziek te vertalen dat de motieven en de insteek die erachter zit er eigenlijk niet meer toe doet. De muziek vertelt zijn eigen verhaal en dat mag best een beetje verontrustend zijn.
