Massimo Tondini (gitaar en zang), Jakob Laeser (drums), Jonathan Meyer (bas) en Stefan Cecere (keyboards) vormen samen Harvey Rushmore And The Octopus. Na het heerlijke Freedomspacecake, uit 2022 alweer, is er nu de opvolger Mindsuckers.
Waar de titel van het vorige album niets aan de psychedelische verbeelding overliet, kiest het kwartet inhoudelijk voor een iets andere insteek. Oude, soms ietwat nostalgisch aandoende horrorfilms, B-films en de dystopie van AI vormen de tekstuele hoofdbestanddelen.
Daarbij brengt de band een intense mengeling van kraut, psych en improv met daarbovenop de ietwat zeurderige stem van Tondini. Die stem en het gitaarwerk zorgen er tevens voor dat de band niet zomaar in de psychhoek kan worden weggezet. De feel leunt namelijk dicht aan bij garagerock en dat maakt deze Zwitsers, hun standplaats is Basel, net iets unieker dan het gros der hedendaagse spaceheads.
Het is als een versie van Spacemen 3 die intelligente liedjes schrijft in plaats van te gaan voor de trip.
Negen nummers telt de plaat en die worden met zijn allen relatief kort gehouden, zeker binnen het genre. De meerderheid klokt af rond de vijf minuten met alleen Cosmic Waves als uitschieter met zijn zeven minuten. Net daardoor klinkt alles veel meer gebald dan op zijn voorganger terwijl de band niet aan zeggingskracht inboet.
Dat ze nog steeds dezelfde route nemen, bewijzen titels als Bitterkraut Painting en Acid River. Net als met de voorgaande plaat zal de band, deels waarschijnlijk ook door de bandnaam, niet zo makkelijk doorbreken maar dat hoeft ook niet. Liever een beetje ondergronds hun ding doen zoals ze het zelf willen en tegelijk aanstekelijke psychnummers spelen. Voor ons is dat voldoende.
