Het begint met de naam. Unpredictable Youth. Niet alleen een naam die lekker bekt, maar zodra je de muziek hoort, heb je door dat het zowat de meest perfecte én logische keuze is. Een gloednieuwe naam dus die je waarschijnlijk nog nooit hebt gehoord, tenzij je er een gewoonte van maakt om te gaan kruipen in de undergroundriolen van Geel en omgeving. Wat overigens ook een goed idee is, want wie weet heb je op die manier Unpredictable Youth reeds gezien op het podium met Yummy Mouths, Cesar Sun, Tangled Horns en Captain Kaiser.
Ze zijn nog geen 20 en kiezen voor de urgente postpunksound van bands als DIIV en Tramhaus. Lekker rommelig dus, maar ook een tikkeltje duister, ook al blijft er genoeg adrenaline over voor een eventuele moshpit, want we zien nu reeds de plastic bekertjes de lucht ingaan bij een nummer als No More. Een nummer over zelftwijfel, en wie heeft daar tegenwoordig geen last van? Een nummer dat aanvoelt als een achtbaan van emoties. Lekker kopje naar beneden, maar binnen een paar luttele seconden weer naar omhoog. Als eerste wapenfeit kan dit tellen. Unpredictable Youth. Wedden dat binnen twee jaar – als het zo lang duurt – hun naam overal weerklinkt?
