I’m the hug is Mathilde Luijten, Abel Ghekiere, Simon Michelena en Orlan Ghekiere. Mensen die iets weten van muziek, weten meteen dat dit mensen zijn die een nootje kunnen spelen. Vaklui, ook al zijn dit niet het soort muzikanten die je overdonderen met een gevoel van “Kijk eens wat ik kan”. Neen, I’m The Hug is een band die zijn naam niet gestolen heeft, want de vier voeren je mee naar hun unieke wereldje waar folk, indiepop en jazz mooi samensmelten. Een magisch klankentapijt dat op het eerste gehoor met eenvoud is geweven, maar bij elke luisterbeurt een weerhaakje laat zien.
Troostende muziek, want in het melancholisch minimalisme horen we een tekst over het willen vasthouden van een kleine broer, ook al is die nu groot. Dromen over wat niet meer is. Denken we toch.
Dromen kan je alvast over Still Blossoming, want dat is het debuut van I’m The Hug dat volgend jaar verschijnt en op 21 maart voorgesteld wordt in de Botanique in Brussel. Sluit je ogen maar…
