Een duo dat de voorbije drie jaar zowat alles in het kwadraat gebracht heeft. Hun twee zielen versterken elkaar in de verbluffend meedogenloze sound van Doodseskader, die ons iedere keer weer opnieuw raakt, ons kippenvel bezorgt, overstuurd en kwaad maakt, verwart, tranen doet opwellen… Dat deden ze van in het begin, met hun met grunge doordrenkte sludge op de ep MMXX: Year Zero tot de afstraffende mix van hiphop en hardcore van hun debuutalbum Year One en het auditieve geweld en meedogenloze raps van de singles FLF en Still Haven’t Killed Myself.
Een genre-tartende, zware én brutaal eerlijke band die zich niet laat ophokken binnen één genre. Ze worden vergeleken met pioniers als Ghostemane, Show Me The Body en Ho99o9, maar gooien een heel eigen sonisch goedje op doorleefde stadsstraten.
![](https://luminousdash.be/wp-content/uploads/2023/11/a0347713510_10-1024x1024.jpg)
Tim De Gieter (Amenra, Much Luv Studio) en Sigfried Burroughs (Kapitan Korsakov, Paard) leveren ook nu een dubbele portie onbeschaamde rauwheid af, met twee nieuwe nummers.
De release van Who Will Pour The Blood On Me / Bathroom toont hun concept in al zijn glorie.
Who Will Pour The Blood On Me laat het streven van de band naar zelfacceptatie horen. De wens een einde te maken aan de innerlijke onrust, verklanken ze in de combinatie van Sigfrieds etherische zang en Tims aangrijpende raps, met een dreigend basgeluid.
“Push my head into the pillow
Finish me in your arms
Let us have a final thought together
Hear the lightbulb click
The room goes dark”
Een happy end aan de onrust ziet het duo niet meteen. Rauw eerlijk, we schreven het al. Er worden geen doekjes om gewonden hier, rond emoties. En zo hoort het. Ook al doet dat ongelofelijk veel zeer, gaan ze gepaard met de meest donkere gedachten en met bloederige mindswitches. Dat ze dat ook zo treffend verklanken – slechts met z’n tweeën – verbaast elke keer weer.
Met Bathroom gaat het helemaal een andere richting uit. In deze herwerking van het nummer van Montell Fish behoudt het duo de sensualiteit uit de originele track in een sfeer vol lust en liefdesverdriet. De hoge, lichte zang als draad doorheen zwevende geluiden, die de zware riffs en drums toch een plek kunnen geven. Prachtige cover.
De dualiteit tussen deze twee nummers is al even sprekend als de uitersten die elk bandlid meermaals verscheuren.
Ga Doodseskader ook live zien, op:
06/01 – Bastion V, Dendermonde
31/05 – AB, Brussel (support Amenra) – UITVERKOCHT!
De twee tracks zijn digitaal verschenen.
Facebook / Instagram / Bandcamp