30,000 Monkies zijn terug! En niet eens met een zoethoudertje, wel met een volledige nieuwe plaat, ook al moet je nog geduld hebben tot september vooraleer Super Rebound zich in je gehoorkanaal nestelt. Voor wie het niet zou weten: 30,000 Monkies is een cultband. Geliefd, maar tevens uitgespuwd wegens net iets te luid. Want neen, grenzen kent deze band uit Beringen en Brussel niet. Alles moet kapot en geen enkel oordopje ter wereld dat je kan beschermen tegen de salvo’s decibels die over je heen geblazen worden.
Voor de nieuwste plaat trok de band met Kasper De Sutter en Martijn De Bondt de GAM-studio in om vervolgens de tracks te laten mixen door Scott Evans (Neurosis, Kowloon Walled City, Sumac, Yautja). De titeltrack, die vrijgegeven werd met een leuke visualiser-clip, toont exact waar de band voor staat: zeven minuten pure noise waar op het eerste gehoor geen structuur in zit. Maar oren kunnen je bedriegen – of was het de oerschreeuw die ons afleidde? – want dit is goed doordachte fatalistische noise.
De basis van de song is een beukende riff waar alles rond gebouwd wordt. Een energiebom en zonder twijfel iets waarvan sommige mensen zullen zeggen: “Is dit nu muziek?” Om hen van antwoord te dienen: ja, dit is muziek, maar tevens een ontlading van honderden frustraties.
Of heeft het misschien met nog iets anders te maken. Jawel, deze herriemakende bengels kijken graag naar monster-actiefilms waarin gigantische wezens van allerlei slag elkaar op de bek slaan. Ze wilden dat zelf ook eens doen, maar dan met hun instrumenten.
